Briesend staat ze achter het kattenluik. ‘Waar blijven jullie nou,’ sist tante Cato, ‘Mo is in alle staten.‘ ’Maar het is nog donker’, sputter ik. ‘Je weet toch dat ze vandaag heel vroeg weg moet voor haar werk.
Ze is ongerust dat ze Foppe de hele nacht niet heeft gezien.’ Dat klopt wil ik zeggen, we waren saame hartstikke leuke dingen aan het doen. Dat is al maanden niet gelukt. De blik in de ogen van mijn tante zegt dat ik beter m’n bek kan houden. Ze tuurt achter me of ze mijn broer ziet. Die is nog even een klusje aan het afmaken, weet ik. Als ik de situatie zo bekijk kan ik hem beter gauw gaan halen.
Op pad
Mo draait net de deur op slot als Foppe komt aangerend. Hij wordt binnengehaald als een lang verloren gewaande zoon. Met natte ogen doet ze onze voerbakken bomvol. Dat is een extra katdootje na onze tofste nacht in heel lange tijd. Ik neem mezelf voor dat ik de kerkklok aan het eind van de straat voortaan beter in de gaten zal houden, als we weer Saame op pad gaan. Nu gaan we eerst eten en lekker lang dutten.
Het is al donker als ze eindelijk thuis komt van werk. Met een mok dampende thee kruipt ze op de bank, het blik snackjes onder pootbereik. Zo fijn dat ze niet zuinig is met uitdelen, ook al hebben we net gegeten. Later liggen we met zijn allen moe èn voldoen bij haar uit te buiken. Tante Cato aan de ene kant, Foppe op schoot, ik aan de andere kant. Zachtjes streelt ze zijn volle, glanzende vacht. ‘Weet je, Foppe’, begint ze. Ik spits mijn oren. Dit zou wel eens interessant kunnen worden. ‘Morgen is het Dierendag. Als het nou echt goed gaat met jouw buik kunnen we misschien een keertje van die lekkere kip uit blik proberen.’
Het water loopt me in de bek. Kip, ik kan me niet heugen wanneer we dat voor het laatst hebben gegeten. Ze aait rustig verder, terwijl ze vertelt over een gesprek dat ze eerder met witjas had. Die volgt de ontwikkelingen van mijn broer op de poot. Dat hoort erbij als je de eerste kat bent in de praktijk die poep van een andere kat krijgt.
Twijfels
Ik begrijp dat er eerder twijfels waren of ze wel verder moesten gaan. Foppe had zo’n enorme knauw gekregen van de eerste behandeling. Dat willen ze hem (en ons mens) niet nog een keer aandoen. Een tweede poeptransplantatie zou alleen zinvol zijn als hij zou opknappen. Het bijzondere is dat opeens alles veranderde toen ons mens hem dat uitlegde. Drie dagen later beloonde hij Mo met de mooiste drol die hij in jaren heeft gedraaid. Dat hij het kattengrit door de hele gang had gezwiept vond ze niet eens erg. Dat is nu een week geleden. En morgen is het Dierendag en krijgen we kip als Foppe het kunstje nog een keer doet.
Weer zijn we het hele donker saame op pad. Ruim voor het ochtendgloren gaan we richting huis. Dat heb ik tante Cato plechtig beloofd. Ik kan mijn broer net op tijd aan zijn staart trekken als hij zijn behoefte wil doen. ‘Niet hier,’ fluister ik, ‘doe het nou voor één keertje op de plastic plasdoos. Je weet wat Mo beloofd heeft.’ Katzijdank begrijpt hij de hint.
De kip smaakt ons alle drie F U R R U K K E L L U K.
Koppie van Japie
Forige week moest ik op een afond heel erg tetteren, ik wist zelf natuurlijk heel goed waarom dat was maar wát ik ook zei en hoe hard of zacht ik ook tetterde, mijn mensen begrepen me niet, daarom probeerde ik te gaan slaapen in mijn mand, maar dat lukte niet en na een korte tijd kwam ik er weer uit, ik ging bij mijn vrouw zitten en piepte zachtjes.
Ik merk heel goed dat mijn lijf anders is geworden, ik kan nau mijn buik helemaal wassen en dat kon niet toen ik ronder was, mijn beenen doen bijna geen pijn meer, (ook door mijn meediesijn hoor!) en ik heb bijna nooit meer kramp, als ik frolijk ben ren ik door het huis, van fooren naar helemaal achterin, en dat kan ik nau wel 10 keeren achter elkaar, en daarna speel ik nog keihard met de veer, ik trap en ik bijt en ik rol over de floer en ik ben nog steeds niet moe.
Ik wil nog efentjes zeggen dat ik AL mijn vrienden en vriendinnen helemaal perfekt find, maakt niet uit hoe je eruit ziet!, soms is eeten of gewigt moeilijk, en dat snap ik helemaal, maar we zijn allemaal presies goed zoals we zijn, of je nau rond bent of slank of dun, elke form is mooi.
Morgen is ‘t 4 oktober, en dat is volgens mijn personeel dan een feestdag voor alle dieren op de wereld. Katsoonlijk heb ik niet zoveel met feestdagen, want dan komt er vaak bezoek over de vloer.
Feestdag
Katerdag
Hier mevrouw Ollie even met een uitleg over de veranderingen op Facebook. Ollie vindt het goed dat ik zijn plaats even overneem op het blog, hij vindt het ook belangrijk dat zijn vrienden weten wat er aan de hand is.
Liefe allemaal zooals jullie weeten gaat de Band binnenkort optreeden op een festiefal, omdat we daar uitgenoodigd zijn fraagen we geld foor ons optreeden wat we dan aan een dierenasiel doneeren (keigoed iedee fan Figo). Wanneer we koomen speelen foor troost en steun dan willen we geen geld.
Frou-Frou werd er nerfeus fan en had allemaal fraagen: fan hoefeel koomen er en hoe moet dat met de bromfliegen want die zijn er nu bijna niet en wat wanneer ze het niet lekker finden. Door al deeze fraagen werd ik nerfeus want ik had er niet oofer naagedacht want ik kook nooit, thuis doen mijn mensen dat en ferder doe ik bestellen bij muisbezorgd.nl daar wordt ook alles fers gemaakt.
Mijn feestmuts moest ik afzetten en kreeg nu een koksmuts op mijn kop, mijn pooten moest ik ekstra goed wassen weeges de hiegie-eene.