Ik denk nou na hoe moet ik ferder

Persoonlijk ben ik een kater die denkt over het leefe, hoe het is, en hoe ik ben en daar heb ik tijd foor nodig, gewoon dat ik ergens kan liggen en foor me uit kijken en dan na een poos komen er gedachten en dan snap ik meer dan eerst.

Dat is belangrijk.
Als ik dingen snap dan heb ik meer zekerheid fan binnen. En dan kan ik meer, dan slaap ik ook beter, dus dan heb ik rust in mijn kop. En dan hoef ik weer minder pillies of druppels tegen mijn angstklagten.
Daar wil ik eefe meer over zeggen.
Voor de ooperazie had ik hier reenovatie en ik moest mee naar de flet en naar het tuinhuis, toen kreeg ik ekstra druppels dat ik meer kragt had mentaal en toen kon ik het beter aan. Alleen ik kwam terug thuis en er was nog steeds reenovatie dus ik bleef gewoon de druppels nemen en ik kon het leefe toen ook aan al was ik soms wel bang daar ben ik eerlijk ofer.

Na de ooperazie was alles anders. De herriemannen kwamen minder in de straat dus ik werd gewoner in mijn kop en ik nam minder druppels want ik was kalm van mezelf meestal dan.
En daardoor had ik meer ruimte fan binnen. Dat ik weer meer mezelf kon zijn. Soms ging ik ’s morgens op bed kijken en daar knuffels doen en rollen en knorren, en het was helemaal intiemiedinges op mijn manier.
Nou ben ik ook weer aan het spelen, met een lintje dat ik door de kamer ren en dan BAM erop, dat kan nou ook weer, ik heb er de eenerzjie voor.
Misschien kwam het ook fan ik ben hier nou bijna twee jaar en dan ben je dieper gewend dat is gewoon zo.
Ik wist geeneens dat ik zo kon feranderen.

Alleen nou is het nog steeds zo dat ik geen brokjes kan eete. Ik heb geen nieuwe tegniek gefonden. En ik probeer het bijna elke dag.
Nou zei mijn vrouw dat folgende week de dokter naar mijn kaak komt kijken, bij mij thuis, dan hoef ik niet in de taksie. Foor mij hoeft het niet. Ik ga achter de kastjes zitten. Maar als huiskaterjongen zijnde weet ik nou al hoe dat gaat eerlijk waar.
Dit was mijn updeet fan hoe gaat het met mij.

Triton speelt met de band buiten

Liefe friendjes en friendinnetjes ik heb al eens geschreeven dat wij, de band, een tuin hebben waar we oefenen. Dat is een klein stukje grond met een tuinhuis, boomen, struiken met een hek er omheen waardoor we heel feilig zijn, wij kunnen er heel makkelijk in want de poort werkt op onze sjip en de kemper kan hier ook staan.

In de zoomer was het heel fijn om in de tuin te zitten en te zingen maar nu komt de herrufst en winter dus buiten kan niet en de kemper is eigenluk te klein. Met Kasper en Bas ben ik naar de tuin geweest om het tuinhuis eens goed te bekijken want we waaren er nog nooit in geweest, het blijkt dat het er fan binnen heel goed uitziet. Er is ferwarming en waater en heel belangrijk het is groot genoeg daarom gaan we dat gebruiken foor onze band.

Instruumenten

Kasper en Bas kunnen niet alleen heel goed fieool en gietaar speelen maar zijn ook heel handig met timmeren en alles wat erbij hoort dus wij met z’n drie-en naar een winkel om meubels en alles wat erbij hoort te koopen, op de footoos kunnen jullie zien wat we hebben gekocht en hoe het een beetje is geworden. We hebben in de winkel ook ekstra muuziek-instruumenten besteld want het is lastig om de drum, kontrabas en saksoofoon fan huis mee te neemen met openbaar ferfoer of op de brommert.
Nu denken jullie zeeker brommert?… wie komt er op een brommert? Nou dat is Beertje, hij heeft ferkeering met Muissie die in Rotterdam woont daar gaat hij heen op de brommert en fandaar uit komt hij dan naar de tuin.
Figo, Kasper en Bas en ik waaren daagen laater bij Kever op bezoek waar we fooral foor Foppe en Ollie hebben gezongen en zijn we gezellig naar de tuin gegaan om Figo en Kever het huisje en de inrichting te laaten zien, zij fonden het ook heel mooi, de instruumenten waaren ook al gebracht.

Kever heeft met onze hulp het tuinhuisje zoo ingericht dat het ook een muuziek-stuudieoo is, we zijn blij dat Kever zofeel erfaaring heeft.
Omdat we feel optreedens hebben koomen we nu feel faaker bij elkaar, ik haal Figo en Kasper op en Beertje wanneer hij thuis is, Belle en Kever koomen meestal met het openbaar ferfoer. Ik wil ze wel haalen maar dat hoeft niet altijd fan hun, er stopt een bus dierekt foor onze poort. Bas kan nu eefen niet koomen want hij is mantelzorg-kaater foor zijn frouwtje dus doet hij mee fieja het fiedeejoo-belapparaat.

Parkje

Wij zijn bij Bas thuis geweest om zijn frouwtje te steunen, nu kon ze het ook in het egt hooren hoe mooi we speelen, ze fond het prachtig en ze is suuper trots op het muuziekaale talent fan haar Bas, daarna zijn we naar onze liefe friendin mefrou Alma gegaan want dat had ik beloofd.
Nu is het zoo… mefrou woont 8 hoog en zooals jullie weeten zijn wij allemaal geen helden, bij freemde mensen en geluiden foelen we ons niet feilig. Dus wij ooferleggen hoe koomen wij zonder hindernissen binnen, bij Japie was een tuin en een fijne heg, bij Bas was er ook geen probleem maar nu… en onze friendin teleurstellen wilden we ook niet. Gelukkig had mefrou Alma de kemper gezien en kwam ze naar ons toe, in de buurt fan de flet was een parkje en daar hebben we foor haar gespeeld en gezongen.

Onderweg hoorden we dat er mauwers en blafferts, die we kenden fan feesboek, oofer de Regenboogbrug waaren gegaan daarom hebben we troostliedjes gezongen foor iedereen die een dierbaare moet missen en natuurlijk hebben we foor freede gezongen en getettert.
We zwaaien naar alle mooie liefe sterretjes in RBL.

Kopje fan Triton

🐾 Bliksem snapt er niks van wat mensen denken

Hallo lieve katermannen en kattenpoezen,

Op een gewone doordeweekse ochtend zat ik op de vensterbank en keek met een diepe, ietwat beledigde zucht naar buiten. Ik had mijn manmens namelijk weer zoiets belachelijks horen zeggen: Bliksem je wordt een beetje te zwaar, we gaan je brokjes afwegen.
Te zwaar? Ik? Verontwaardigd schudde ik mijn kop. Wat een schandelijk misverstand.
Ik was namelijk niet dik. Ik was atletisch, efficiënt gebouwd en buitengewoon actief. De mensen zagen mij toevallig wel eens een hazenslaapje doen van een uur of vier, maar dat was pure noodzaak. Dat was hersteltijd. Ze moeten eens weten hoeveel calorieën er gingen zitten in mijn dagelijkse routine.

Topsport

Neem nu bijvoorbeeld de vroege ochtend. Terwijl iedereen nog ligt te slapen was ik al op topsportniveau bezig. Ik rende minimaal 3 keer loeisnel de trap op en af. Daarna volgde het intensieve wakker maken van mijn mensen. Dat is puur cardio hoor. Op mijn reactiesnelheid zou de gemiddelde panter jaloers zijn.
Een topsporter zoals ik heeft brandstof nodig. Dat is logica. Dan moet je wel eten. Die extra brokjes waren geen luxe, het is sportvoeding. Als ik mijn bakje niet tot de laaste kruimel leeg lik, hoe denken mijn mensen dan waar ik de energie vandaan haal om om drie uur snachts over het aanrecht te balanceren? Precies!
En dan was er natuurlijk nog het grootste argument van allemaal. In de spiegel zag ik er inderdaad indrukwekkend uit. Robuust. Groot. Maar dik? Welnee! Het was september, de herfst was in aantocht en de natuur laat zich niet foppen.

Wintervacht

Mijn wintervacht was gewoon vroeg dit jaar. Het was puur optisch bedrog. Onder mijn gigantische vacht zat een strakke, gespierde jachtmachine. Mijn vacht stond gewoon wijd uit. Daardoor lijk ik misschien wat….volumineuzer. Maar dat is isolatie, geen vet hoor. Ik groei gewoon in mijn winterjas.
Ik sprong met een sierlijke plof van de vensterbank. Mijn buikje klotste een heel klein beetje heen en weer. Maar dat was puur loshangend vel voor de aerodynamica tijdens de sprint.
Ik liep met een trotse, opgeheven staart richting de keuken. Het was tijd om mijn gelijk aan te geven. Met een luide, dwingende miauw, nam ik plaats naast mijn lege etensbak. Actieve katermannen hebben recht op een stevige maaltijd. Wintervacht of niet.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekkere snacks en veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem

Minnie en de tas die eigenlijk voor haar was

Miew hoi friendjes en friendinnetjes. Daar ben ikke weer jullie favoriete poes op de dinsdag. Ja ha ik begin die namen die die tweebeners aan dagen hebben gegeven al een beetje te leren hihi.
Waar zal ik vandaag eens over gaan mauwen. Nou dat zal ik jullie furrtellen. Het was de dag met de zater erin. Oftewel zaterdag. Voor mij is dat gister maar voor jullie als jullie dit lezen of voorgelezen krijgen als je nog een kitten bent en dus niet zelf kan lezen dan is het niet meer gisteren maar dinsdag.
Mensenopa zou langskomen had Frau gezegd. En die was al een paar weken niet geweest dus daar was ik wel blij om. Dus toen ik hem in de steeg hoorde lopen ging ik meteen op het stukje leuning van de bank bij de achterdeur zitten. Frau keek mij furrbaasd aan. De poort beweegt niet Min en er zit ook geen sleutel in nog. Zachtjes schudde ik mijn kopje. Wij katjes hebben een super goed gehoor, zei ik tegen haar. Dat is nog iets van vroeger dat als katten in het wild leefde dus echt heel van froeger dat ze moesten jagen. En zorgen dat er niet op ze gejaagd werd. Dat je dan dus wel heel goede oortjes nodig had.

Volle tas

En natuurlijk had ik gelijk en ging een minuutje later de poort open hihi. Ohh en hij had een tas bij zich die echt wel heel vol leek te zitten. Miew mauw hallo! Wat heb je allemaal meeeee. Zenuwachtig zat ik heen en weer te dribbelen. Mensenopa kwam op mij afgelopen en boog zich voorover om mij te aaien. Ik kreeg een fijn lief aaitje over mijn kopje. Daar ging ik spontaan van spinnen hihi.
Daarna zette hij de tas op de tafel en begon de dingen eruit te halen. Kijk Minnie zei hij. Genoeg voorraad likwit sneks voor weer een tijdje. Oeh miauw hihi dat zijn inderdaad best wel wat doosjes. En ook in allemaal verschillende smaken. Zallum, kippie en kattegras. Dus ik keek Frau en hem heel lief aan. Ah toe mag ik die kattegras likwit snek? Nee Minnie zei Frau resoluut. Het is nog geen lunchtijd. Je krijgt een stikje als wij ook gaan eten.
Maar ikke heb lekkere trek miauw hihi ik wil nou ook wat. En toen ging ik weer op mijn allerliefst kijken. Nou en toen ging Frau toch overstag en kreeg ik een zakje poesesoep. Jullie snappen wel dat ik dat heel snel heel lekker op heb gesmikkeld he. En toen ik dat op had dribbelde ik terug naar de bank.

Cadeau

En wat ik toen zag. Jullie kunnen het op de foto ook zien. Frau had iets in haar hand wat ze van mensenopa had gekregen. Dat zat blijkbaar ook in de tas. Kijk Minnie. Dat zei ze. En ze hield het boven me. Ik stak mijn beide foorpootjes er naar uit nieuwschierig als ik was.
Het is een knuffel autootje en daar kan jij fijn mee spelen en knuffelen. Leuk he! Ik rook er eens aan. Het rook nog nieuw. Dus ik knikte van dank je maar besloot toch om het voorlopig even met rust te laten tot dat het de geur van thuis had. Frau snapte dat wel en ging zelf een beetje met het autootje spelen. Vroem vroem zei ze terwijl ze er mee over de leuning van de bank reed. Ik moest daar stiekem wel een beetje om lachen. Ze ging er helemaal in op. Mensenopa moest er ook wel om glimlachen. Ik ging ook op de leuning zitten en toen maakte ze de foto die jullie bij deze blog zien.
Daarna gingen ze met zijn tweeën mensenbrokjes halen en ik bleef achter om het huis te bewaken. En toen ze terugkwamen kreeg ik mijn likwit snekje en gingen we ook nog een beetje knuffelen mensenopa en ik.

Nou dit was het weer voor deze keer. Ik blijf nog altijd meetetteren voor Freede. Jullie ook toch!
Pootje van Minnie

Lucky en de doos met een kadoo

Lieve vriendjes en vriendinnetjes, hier Lucky weer vanuit een mooi zonnig Krullieland waarin het nog steeds mooi weer is. Ik wil jullie, ook namens mijn konijnenzusje Jip, bedanken voor alle lieve reacties toen ze ziek was.
Ze doet het momenteel heel goed, eet prima en speelt ook weer, graaft kuilen in haar ren en maait dagelijks het gras dat daar groeit. Ze is al weer wat aangekomen en ze doet goed haar best om veel te eten. We zijn blij dat ze goed opknapt nu want we kunnen haar echt niet missen.

Buiten

Pas geleden was ik wat wij hier buiten buiten noemen. Dat betekent zoveel als dat ik buiten ben maar niet in de kattenren, maar gewoon in de tuin. Jullie weten wel dat ik daar wel mag wandelen en op onderzoek uit mag gaan maar dat het voor Moos te gevaarlijk is omdat hij slecht hoort.
Maar goed, ik buiten en mijn vrouw vond op een bepaald moment wel dat ik nogal lang weg bleef dus ze ging toch maar eens een keertje kijken waar ik aan het verkennen was. Ze roept dan mijn naam maar jullie denken toch niet dat ik dan meteen reageer natuurlijk. Laat haar eerst maar eens even goed zoeken. Ze kon me dus niet direct vinden maar toen ze zich omdraaide en weer naar binnen wilde gaan, zag ze me ineens. Weten jullie waar ik lag?
In de ren bij Jip…ik wil voor mijn zusje zorgen en dat doe ik dan ook goed. Jip vindt dat reuze gezellig en ik ook om eerlijk te zijn. Ik pas maar net in de ren want ik lag onder het binnenhokje maar dan ben ik wel zo dicht mogelijk bij haar.

Bed

Omdat we niet zo heel ver in Krullieland wonen en mijn mensen ook wel eens in Nederland boodschappen doen (daar werken ze per slot van rekening ook nog om brokjes te verdienen), komt mijn vrouw wel eens in een winkel waar ze veel leuke dingen voor katten en honden hebben. Nu ja, het is niet net als een dierenwinkel waar ze voer en snacks voor ons verkopen, maar een winkel waar ze dingen hebben waar honden en katten op van alles en nog wat staan afgebeeld.
De meesten van jullie zullen denk ik al weten welke winkel ik bedoel want ze verkopen er van alles met hond Takkie en poes Siepie erop. Nu hadden ze dus pas iets daar besteld en het deze week opgehaald.
Er zat een enorme doos omheen, die helemaal niks woog dus we vroegen ons eerst natuurlijk af of er wel wat in zat. Ik ging op de doos zitten, dat doe ik vrijwel altijd als er wat nieuws is gekomen maar ik kon deze niet open maken met mijn pootjes.
Met wat hulp lukte het wel en wat er toen uitkwam was echt heel leuk. Het is een heus bed om op te zitten en te liggen en dan staat Takkie erop! Ik had denk ik ongeveer 10 seconden nodig voordat ik erop zat. Ik pas er zelfs al liggend op maar dan is het wel eerst een beetje puzzelen hoe dat het beste gaat want ik ben natuurlijk niet de allerkleinste kater.
Ik vind het een super bed en ik zit er graag op als ik mezelf ga wassen. Daarvoor is het zeker geschikt en als we willen krabben, dan kan dat ook.

Moos

Moos heeft er nog niet op gezeten maar hij heeft het al wel besnuffeld, ook omdat het nu al naar mij ruikt natuurlijk. Bij het bed kwam ook een krabplank met Siepie, dat is de bekende zwarte kat. Daarvan hebben we ook al meer spulletjes in huis. Altijd leuk natuurlijk want ze lijkt op Dropje. Of zij op haar, dat weet ik eigenlijk niet precies.
Knuffels van Lucky en de rest

PS Gisterenavond lag ik op het Takkie bed toen mijn mensen naar bed gingen. Normaal zit ik dan in de kamer maar het bed staat in de gang. Ik mocht blijven liggen en heb er de hele nacht geslapen. Mijn mensen zijn nu erg trots op mij.