Waarom ik nou een afspring-kussen heb

Toen ik weer thuis kwam uit het Tuinhuis, toen snapte ik meteen waar ik was en dat was thuis, waar ik alles ken en begrijp. Alleen er was toch iets anders.

Onder mijn fensterbank heb ik een dekenbed, dat is heel dik en ik lig er graag op te slapen, ik kan er ook goed op trappelen. Daar was iets mee.
Ik dacht ga ik kijken of niet en toen zei mijn vrouw van Ollie ik ga het uitleggen, kom maar. Dus wij er samen heen.

Het dekenbed was anders. De dekens eronder waren weg en nou had ik een heel dik schuim en daarofer lagen mijn kroeldekens die waren gewoon.
Mijn vrouw duwde op het schuim en zei dit is een afspringkussen foor je poot, je weet waarom ik dit zeg Ollie.
En toen wist ik het weer.

In het Tuinhuis had ik ook een fensterbank net als hier alleen dan twee en eentje was bij een bank en de andere was bij het grote raam. Hoe kom ik daar. Nou mijn vrouw had een trap gemaakt van kisten en stoelen en fan alles. De eerste keer ging ik daarofer en de tweede keer ook.
Heen en terug. Dat ging goed, ik kon het gewoon.
Dus toen foelde ik me tefreede.
En ik dacht ik hoef geeneens ofer die trap.
Nou, ik springen, in de fensterbank en er weer uit de hele tijd en het lukte elke keer, alleen daar moet ik eerlijk ofer zijn, toen deed mijn poot weer pijn.
Ik bleef springen.
Mijn vrouw wees naar de trap maar ik dacht ik kan springen.
Maar na een paar dagen dacht ik toch fan ik ga in die andere fensterbank bij de bank dat is gemakkelijker weeges mijn poot.
Ferder sliep ik daar ook weeges het keihete.

Dus daarom heb ik nou een afspring-kussen. Het is zachter foor mijn poot als ik neerkom. En ik kan er ook op trappelen dat heb ik pas ontdekt. Dus het is een goed kussen en ik weet nou ook ik moet zelf foorzichtig leren zijn alleen dat is soms moeilijk.

Jajim en Frou Frou: over het nieuwe op het balkon

Miauw lieve allemaal, we zijn weer terug van weg geweest en hopen dat het goed met iedereen gaat na de tropische purriode.

Ontdekking

Frou Frou: “De zomer is eindelijk écht begonnen, en hoe. Het is zo heet binnen en buiten, dat het balkon de hele nacht open is voor furkoeling. Voor mij en Jajim een feestje. We lopen in en uit wanneer we willen. Bepalen zelf of we op avontuur gaan om mieren te tellen of om op de grote mensenmand mee te doen met de lange dut. Vanavond is het anders. Ik ga op de deurmat bij de deur staan en onze mensenbroer steekt zijn hand uit, kriebelt me op mijn koppie en zegt ‘zo terug! Lief binnen blijven hoor’ en sluit de balkondeur achter zich zodra hij buiten staat. Een beetje verward blijf ik bij de deur staan tot hij terug is. ‘Kom maar, het is al klaar!’

De avondzon schijnt in streepjes op mijn zwarte vacht als ik naar buiten loop. Normaal zijn het nooit streepjes. Zachtjes laat ik mezelf neerploffen op de nog warme balkonvloer en kijk om me heen. Ik spits mijn oortjes, het ritselt. Wat krijgen we nou? Ik steek mijn neusje in de lucht en zet mijn snorharen op standje furkenning. Het gaat van ‘ZZZSSJJ ZZSSSJ ZSSJJ’. Er hangt een soort doek met gaatjes. Waar is mijn zon gebleven? Vragend kijk ik terug naar binnen, onze mensenbroer heeft wat uit te leggen.”

Keiheet

‘Het zijn voorbereidingen voor de tropische zon en hitte’, legt onze tweevoeter uit. Dat is waar ook. Er komen keihete dagen aan, zoiets furtelde een weermevrouw die in dat rechthoekige ding aan de muur woont. Meowsgierig houd ik mijn koppie scheef. ‘Mogen we dan helemaal niet naar buiten vanmiddag?’, het is het proberen waard om het met mijn meest aandoenlijke stemmetje te vragen. Het werkt niet. ‘Jullie blijven binnen, meisjes, het is echt beter om dat keihete zoveel mogelijk buiten te houden. Daarom hangen de legernetten er, die maken extra schaduw op de ramen.’

Even proberen Jajim en ik het nog, maar het maakt geen furschil. De legernetten blijven hangen en pas ‘s avonds mogen we weer buitenspelen. Voor mij mag die balkondeur anders best open blijven overdag, denk ik nog. Jajim en ik zouden het liefst de hele dag op het balkon furtoeven. Om Saame mieren te kijken, af en toe wat te tuinieren en over de balkonvloer te rollen terwijl we zonnestralen vangen, zoals Willem dat ons geleerd heeft. Hoewel Jajim nog regelmatig beschutting zoekt onder de purrasol, dat wel. Maar nu hangen er dus schaduwdoeken en kán je niet meer in de volle zonnestraal.”

Binnen

Jajim: “We wonen ook nog heel hoog, dichter bij de zon, zonder beschutting en met een plat dak. Dat wordt zo warm dat je er wel een kipfilet op zou kunnen braden. De ramen hebben de hele dag zon, maar daar wilde onze mensenbroer een poot voor steken door legernetten op te hangen in onze ren. Waar we op gewone dagen de hele dag vogels kunnen kijken, zijn het nu opeens rode gordijnen waar we tegenaan koekeloeren. Maar wat we ook hebben, zijn twee waaidingen. Die ene is echt supurrr krachtig en staat de hele dag te loeien, zelfs ‘s nachts. Frou Frou vindt dat hete helemaal niet erg trouwens, sterker nog, ze is een poes van de bovenste plank waar het nog een graadje warmer is. Zelf neem ik een furrbeeld aan onze mensenbroer.

Hij zit in zijn zwembroek en hemd op de bank bij het waaiding. Rustig ga ik naast zijn voeten liggen, languit op de koele laminaatvloer. Het briesje kietelt door mijn haren en mijn ogen gaan een beetje dicht. Achter mijn oogleden zie ik al gauw allemaal visjes zwemmen in een klein beekje, met in het midden speciaal voor mij en Frou Frou een rots waar we Saame droog kunnen zitten om visjes te vangen. Mijn mensenbroer zei later dat mijn pootjes ook in wakker-land aan het vissen waren, zo enthousiast was ik.”

Bovenste plank

Frou Frou: “Waar Jajim al ver weg naar dromenland is, ben ik helemaal alert. De gordijnen zijn dicht, dat is anders nooit. Een beetje furveeld loop ik rond. De lunch zit net in onze maagjes, geen vogel-TV, voor knuffels is het zelfs voor mij aan de plakkerige kant vandaag… Wat nu dan? En hoe moeten we liggen? Jajim vindt dat waaiding fijn, ik vind het een vreemd robot ding. Mijn favoriete plekjes zijn altijd zo hoog mogelijk, in mijn mandje dat regelmatig vraagt om opgeschud te worden, in een radiator hangmatje of bovenop de kast. Ja, daar ga ik liggen. Helemaal bovenin. Alsof het géén 32 graden is binnen, race ik met een bloedgang via de krabpaal omhoog en klim bovenop de kast. ‘Ha, dit is het plekkie’, denk ik opgelucht, strek mijn pootjes en spreid al mijn tenen. Stiekem is het toch wel fijn om een pietsie van dat zachte briesje op te vangen.”

Show

Jajim: “En net als we gewend zijn aan ons nieuwe ritme, met overdag languit liggen en in het donker op avontuur gaan, furandert het. Opeens hangt er een soort mist in de lucht. Ik duw mijn neus door het gaas bij ons raam. Het ruikt naar regen. Net op het moment dat ik het denk, klinkt het ‘KLENG!’ en sneller dan het licht ren ik naar de gang. Even ben ik bang, een klein beetje maar hoor. Onze mensenbroer legt uit dat het wolken zijn die elkaar kopjes geven. Niet veel later stort er met veel kabaal een tropische regenbui neer op ons balkon en er komen zelfs ijsballetjes. De wolken maken felle flitsen in de donkere lucht, het lijkt wel een lichtshow! Zelf weet ik even niet wat ik ervan vind, maar Frou Frou is niet onder de indruk. Alsof er niks aan de hand is, gaat ze rustig verder met haar dutje.”

Hoe zijn jullie de hete dagen doorgekomen?

Zachte kopjes,
Jajim en Frou Frou

🐾 Bliksem vertelt hoe hij het hete weer doorkwam

Hallo lieve katermannen en kattenpoezen,

Zoals jullie allemaal weten is mijn naam Bliksem en die heb ik niet voor niks. Dat kan je goed zien als ik achter een vlieg of vogel aan zit. Maar met deze tropische hitte van de afgelopen week was er van die snelheid weinig over. Ik lag languit op de koele vloer in de kamer. Ik had mijzelf uitgerekt tot wel een meter lang, in de hoop elk spoortje koelte van de vloer op te vangen.
Buiten in de jungle was het zinderend warm. De zon brande op het dak en de schutting, en zelfs de vogels hielden hun snavels dicht. Ik zuchtte eens diep. Mijn vacht voelde vandaag als een dikke winterjas die ik maar niet uit kon trekken.

Schema

Om de dagen goed door te komen had ik voor mijzelf een strak schema ontwikkeld. In de ochtend verhuisde ik van de gang naar de badkamer, waar ik met mijn pootjes in de wasbak ging liggen. Dat was heerlijk koel. In de middag als de zon op haar hoogst stond, zocht ik de schaduw en de koele vloer in de keuken op. Mijn manmens had daar een natte koude handdoek neergelegd en een bakje met koud water met ijsklontjes erin. Dat vond ik fijn om af en toe aan te likken.
Maar terwijl ik daar zo lag te liggen begon het te knagen in mijn kattengeweten. Ik was natuurlijk niet alleen een knappe katerman, maar ook de onofficiële koning van de buurt. Ik maakte mij zorgen. Hoe zou het gaan met mijn vrindjes en vriendinnetjes in de buurt?
Zou Roover ook een koel plekje hebben gevonden? En hoe zat het met Luna, de poes van het hoekhuis? Ik kneep mijn ogen bezorgd samen. Ik moest ook aan de schuwe zwerfkatjes denken. Wie gaf hun nu vers water?
Toen de avond eindelijk gevallen was en de felle zon achter het huis van de overburen zakte, begon er een klein briesje te waaien. Ik kwam gelijk in actie. Het was tijd voor een inspectieronde.

Buiten

Ik glipte naar buiten. De tegels voelden nog warm aan, maar de lucht was nu best wel heerlijk. Ik liep met hoog opgegeven staart naar de schutting en sprong erop. Vanuit mijn hoge post keek ik over de tuinen uit. Ik begon te miauwen, met een beetje vragende toon.
Al snel hoorde ik geritsel in de struiken. Daar was Roover. Die luis spinnend tegen een waterbakje met zijn kop wreef. Hij zag er goed en tevreden uit. Een paar huizen verderop zat Luna op het schuurdak. Ze gaf zichzelf een uitgebreide wasbeurt om haar vacht te koelen, maar ze zwaaide vrolijk met haar staart naar mij. Dat was een goed teken.
Ik haalde opgelucht adem. Mijn vriendjes en vriendinnetjes waren slim genoeg om de hitte te overleven. En mijn manmens riep dat hij filmpjes had gekregen dat de zwerfkatjes goed verzorgd werden met veel water, eten en koeldekens. Net toen ik weer naar binnen wilde gaan voor mijn avondbrokjes, zag ik bij de grote heg een glanzende schaal staan. Het zat tot de rand toe vol met vers, schoon water. De familie egel stond er samen tevreden van te drinken.

Binnen

De mensen hadden goed voor de dieren gezorgd. Met een gerust hart liep ik weer naar binnen. Ik sprong op het voeteneind van het bed van mijn manmens, waar de ventilator een heerlijk briesje blies. Het was een zware warme dag geweest, maar de buurt was veilig, mijn vriendjes en vriendinnetjes waren oké, en ik kon eindelijk gaan dromen van koelere dagen.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekkere snacks en veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem

Belle over pootballen en sup sup suptroopies

Halootjes liefe frientjes,

Het was weer heel leuk om alle blogge te leese en wat jullie allemaal meegemaak hebbe. Ik hep op de falreep toch nog reejakzies geschreefe, want wat is het heet he de laatste weeke?!

Frouwtje zei, Belle til je luie bast eens fan de grond en ga je frientjes beantoorden. Nou, dat dee ik dus uiteindeluk. Maar eerluk, jullie doen toch ook niks als je smelten doe fan de hitte?! Het is nie keiheet, het is nie troopies, nee het is sup sup suppie troopies!!! Maar toch doen frouwtje en ik er fan genieten.

Pootballen

Ik ga een weekie of 2 terug in de tijd, toen frouwtje een wiekentje weg was. In een knalkranje jurruk, want het is WeeKaa pootballen en Nederland speelde.
Ze zei Belle ik ga naar mij familie die in Zeeland woone doen en zij zijn ook pootbal fens. Froeger speelden wij in de zoomervaakantie vaak saame en toen we laater hippies werden haalden we kattenkwaad uit. Maar ook keeke we met de heele faamielie naar pootballen. Iedereen had oranje kleeding aan en hadden we toeters en deeje we keihard juiche als er een doelpunt was. Toen was het vaak ook keiheet, de teevee stond dan in het raam en zaten we met z,n allen in de tuin. Dat zijn mooie herinneringen van saame Belle en zijn we nog steeds saame met de faamielie.

Daarom was frouwtje dus met een groote wiekenttas furrtrokken naar de faamielie. Mijn eete en drinke was allemaal goed geregeld en ik zou maar 1 nachie alleen blijfe. Ik ben een zelfstandige poes hoor dus ik vond het prima, en kan frouwtje mij eg waar nie lang missen. Ik had het huis foor mij alleen en ik hep mij goed furrmaakt.
Lekker ligge, beetje drentelen door het huis, in de fensterbank kijke, een dutje en luisteren wanneer krrrrrrr de automaatiese voerbak oope ging. En die ging inderdaad oope, presies op tijd.
Nou, maandagmiddag om half 5 flak foor het aafondeete floog de voordeur oope en kwam frouwtje binnen stormen. En weer in die oranje jurruk, Nederland had gewonnen!
Nou liefe Belle zei ze, daar ben ik weer, hoe hep jij het gehad, goed gegeete en gedronke? Ik kreeg knuffels en natuurkijk gaf ik haar kopjes en likjes op haar neus. Ze gooide de wiekenttas in de slaapkamer en zei, Belle ik ga eerst je afondeete furrzorruge, daarna gaan we gezellig saame op de bank zitten om onze furrhaale te furrtelle.
We hebbe nog lang gezeete die aafond en toen onze ooge bijna dicht vielen zijn we naar bed gegaan om saame te slapen en mooie droome te beleefe.

Herrie

De herrie in de flet en de furrbouwingen zijn foorbij. Ik ben blij, we kunnen feel hebbe en zijn fleksiebel maar op een gegeefe moment moet het klaar zijn en de rust weederkeere.
Toen frouwtje terug kwam van haar wiekentje weg is het steeds warrumer geworden en deze week was het niet keiheet, niet tropies maar sup sup suptroopies. Wat doe je dan ? De heele dag languit foor pampus ligge. Maar eete doe ik wel hoor normaal, zoals anders. Ik hou van een goed gefulde buik! Oferal staan Wasterkommen, wel 3 in de huiskaamer.
Gisteren was frouwtje aan het mopperen op mij, ze keek niet goed en stapte midden in een grote kom met waater. Er ging een heele plas waater oofer het laaminaat en het hippiekleed. Belle zei ze, drink dan ook eens die kommen met waater leeg, en kwam ze met een groote ermmer en dweil aanloope. Maar ik kwam foor mezelluf op hoor en miauwde, zoofeel kommen met waater kan ik niet opdrinken hoor, je doet weer ooferdreefen. En als je door het huis loope doe en niet goed uitkijk, dan doe je zelluf een waaterbaalet maake.
Nu staat er dus 1 kom waater in de huiskaamer en 1 kom in de slaapkamer en in de gang waar mij voerbakken staan, de waaterfontijn, en dat is meer dan genoeg.
Ik krijg kattensoep en door mijn brokkies doe ze ook water en krijg ik mijn natvoer ijsblokkies. Maar die zijn mij toch te koud en laat ik ze eerst een beetje ontdooien.

Waajding

Frouwtje heef iedere dag ondanks het sup sup suptroopies gewoon gewerk een paar uurtjes. Belle zei ze, foor mij bestaat koode rood nie, ik doe nie thuisblijfe omdat het sup sup suptroopies is, en mensen die ziek zijn of pijn hebben doe ik eg nie afzeggen. Ooferal is kouwe airco of een waajding.
Dus ze furrtrok met een groote fles waater foor onderweg in de autoo.
We gaan nie flauw doen Belle, toen frouwtje jong was hadden we ook soms sup sup suptroopiese dagen en ging alles gewoon door. Na een poosje kwam ze toch wel wat furrhit thuis zag ik, ze had in de fiele gestaan zei ze, niet te doen als het sup sup suptroopies is.
Ze dronk dus de heeele kraan leeg en ging onder de kouwe doesj. Hoe gaat het met jou Belle froeg ze ? Nou goed miauwde ik. Ik heb toch met deze hitte met mijn billies in de zon geleege en mijn kop in de schaduw foor de hordeur. Als het egt te heet ga worden lig ik voor het waajding of op het laaminaat in de gang. En als ik ga kooke van de hitte dan lig ik op de kouwe teegels in de badkaamer.
Frouwtje had ook al de doesjkaabiene oope gezet zodat ik daar ook kan ligge. Het doe daar lekker ruike naar zeep.
Frouwtje kreeg ineens een grandiejoos iedee. Die zwemmende visjes ben ik eefe zat en hep geen zin in furrkoeling door met mijn poote door het waater te gaan. Ik la mij niet dwingen die swemmende visjes te fangen omdat frouwtje denk dat ik het te heet hep. Weet je wat ze dee?
Ze dee een wattenschijfie onder de kouwe kraan en ging mij daarmee foorsigtig aaie ofer mij foorkop en achter mij oore.
Ik ben totaal niet agressief meer sinds ik hier woon, maar als frouwtje met iets nieuws komp dan is ze altijd foorsigtig. Heel soms als mij iets niet zinnen doe geef ik haar een waarschuwende mep,niet met mijn naaguls in hoor ! Ze weet aan mij poote moet ze niet komen en mij) optille moet ze ook niet waage. Dus met dat ijskouwe wattenschijfie ofer mij koppie was ze dus ook foorsigtig.
Maar ik dee het zo fijn vinden, ik ging er zellufs van knorren, en nu doe ze dat dus een paar keer per dag. Alleen gisterenmiddag ging het mis. Frouwtje ging eg waar te ver, ze kneep ineens het ijskouwe wattenschijfie uit en kreeg ik een plens waater ofer mij kop. Ik ging eefe blaase hoor om mij grens aan te geefe. Ik schrok mij rot, het was gewoon te feel. Dus nu doe ze weer lief mijn koppie aaie met een koud wattenschijfie en is het furrtrouwen weer terug.

Nacht

Tot slot nog iets, jullie weete wij doen kijke WeeKaa pootballen. Niet alle wedstrijden hoor, maar als het spannend is kijke we.
Van de week zei frouwtje, we blijfe fanagt op. Je doe met dat sup sup suptroopies toch geen oog dicht en als frouwtje thuis komp van het werruk kunnen we saame siejesta houwe en een ekstra dutje op de bank doen.
Het ging dus zo, ze pakte midden in de nacht de leptop en dee die in bed zette. Ze had een oranje hempie aan en ik kreeg met die keihitte een oranje sjaal om mij heen. Belle Nederland speelt pootballe en jij bent de juichpoes toch? Nou ze had het net gezeg en toen kwam er gelijk een doelpunt en toen deeje we saame juiche. En kort daarna weer een doelpunt, dus nog harder juiche. Frouwtje ging naar buite kijke maar overal was het donker in de huizen en in de flet was het ook stil.
Belle zei ze, zijn wij nou de enige pootbalfens die op zijn en juiche doen? Het kon ons niks scheele, de wedstrijd was spannend en hebbe wij nog een paar keer juiche gedaan. Nu heeft frouwtje furrteld dat het Nederlands pootbal elluftal nog een keer gaat pootballen midden in de nacht en dat wij dan de wekker gaan zette. Niet die wekker met die keiharde bel, maar de wekker met de zon en foogulgeluiden.
Dan doen wij weer de leptop in bed zetten en gaan we kijke. Het ga eg waar heel spannend worden en we doen hoope dat Nederland winnen doe.
Liefe frientjes, de temperaturen gaan de komende dagen van sup sup suptroopies naar lekker
zoomerweer. Dan kunnen we allemaal weer bijkoome en genieten van de zon, zonder dat je
smelten doe. Feel plezier en blijf gezond allemaal,

Dikke knuf van Belle

Japie: ons hitteplan tijdens het voor pampoes liggen

De vogels zingen hun hoogste lied als ik onder de natte heg doorkruip. Kauwen nemen een verkoelende plons in de dakgoot die vol water staat na een hoosbui afgelopen donker.
Katzijdank viel het hier in Voorne aan Zee mee en werd ons het ergste noodweer bespaard. Tijdens mijn nachtelijke patrouille hoefde ik maar een paar keer voor donder en bliksem onder te duiken. Verder merkte ik weinig van het slotconcert na een week vol codes met alle kleuren van de regenboog. Mijn mens heeft zojuist het meows gelezen en vertelt me dat het bij een aantal furriendjes flink tekeer is gegaan.
De wind die zonder pardon takken van de bomen rukte en pannen van daken. Plekken waar je kunt pootjebaden na een wolkbreuk. Of nog erger, bliksemschichten die de boel letterlijk in vuur en vlam zetten. En dat alles na een verzengende tropische week waarbij iedereen voor pampoes lag. Wij ook.

Kakofonie

Het is zondagochtend als ik dit Saame met mijn mens neerpoot. De wereld om ons heen slaapt nog. Behalve de vogels. En CW, die me bij het ochtendgloren tegemoet kwam in de tuin. Wachtend op een ontbijtje zoals hij al dagen doet. Zondagochtend is ons meest favoriete deel van de week. De buren zijn binnen, nergens muziek, geen brullende machines.
Alleen maar rust.
Kon het maar altijd zo zijn.
Dat was van de week wel anders met koters die spetterden in badjes en tijdens hun waterpret mee gilden met de vrolijke muziek van Kinderen voor kinderen. Een dovige buurvrouw die de nieuwszender op standje tienduizend had om maar niets te missen van de laatste berichten over Code Rood. Aan de andere kant van ons groen nieuwe bewoners die ondanks de smorende hitte hun huis aan het opknappen zijn met schuur- en zaagmachines die onafgebroken snerpende geluiden maken. De radio met opzwepende muziek die dáár weer bovenuit probeert te komen. Verderop lallende mensen die iets te diep in hun glaasje kijken tijdens het verbranden van hun vlees. Als toetje vuurwerk en heen en weer scheurende brommers met knallende uitlaten na het scoren tijdens een wedstrijd met een bal ver weg.
Het was een kakofonie die weinig uitnodigde om in de tuin te zijn, waar het raar maar waar beter toeven was dan binnenshuis. Zelfs nu na de nacht, die voor de nodige verkoeling heeft gezorgd, is het in de kamer waar het apparaat staat om mijn furhaal te typen nog altijd smoorheet. Ik denk aan Ollie die van de week in een tuinhuis woonde om te ontsnappen aan de mannen die in zijn huis al maanden op de meest onverwachte momenten en onuitgenodigd herrie komen maken. Hoe zouden hij en zijn vrouw het hebben beleefd tijdens het tropische weer? Misschien lezen we gauw op zijn Beestboek hoe het was.

Hitteplan

Al lijkt de hitte voorbij de zomer is pas begonnen. Daarom miauw ik hoe wij de afgelopen dagen zijn doorgekomen. Wie weet heb je er wat aan als de zon zich onverhoopt weer zo enorm gaat uitsloven.

Ons mens uit bed halen als de vogels beginnen met zingen. We hoefden niet eens te porren, want tijdens tropische nachten slapen tweebeners korter. Beter als je het ons miauwt, dan is het ontbijt ook eens op tijd.
Na het ontbijt – vlees en vis met extra veel water – languit uitbuiken voor het open raam waar de wind door je jas waait.
Saame met CW chillen in de gang waar de wind de voordeur binnen komt en via de keukendeur weer naar buiten gaat. Purfect om af te koelen.
Tip van mijn broer Foppe: je staart in een bak met water hangen.
Mijn tante Catootje zweert bij een bezoek aan de koelkast. Ze miauwt dat het om de temperatuur gaat, maar stiekem zag ik haar het condens van de blikjes bier likken.
Zelf ontdekte ik een wapperapparaat, dat Mo gebruikt als ze oververhit dreigt te raken. Best lekker dat windje.
Onderduiken in de tuin van buren een straat verderop waar het heerlijk rustig is. Daar was mijn mens het niet mee eens. Het laatste woord is hier nog niet over gemiauwd. Misschien furtel ik daar volgende keer meer over. Nu is het tijd om op het schuurdak te klauteren en te genieten van deze purrachtige zondag.

Houd de kop en de poten koel allemaal en zorg goed voor elkaar.

Koppie van Japie