Triton en de verrassingen

Liefe friendjes en friendinnetjes wij, Figo, Beertje, Kasper en ik, kwaamen foorige week aanrijden bij de stuudieoo staat er een freemde autoo foor de deur.
Dat was heel freemd want alleen met ons sjippie gaat het hek en de deur oopen, dus liepen wij zachtjes naar de stuudieoo en keeken foorzichtug naar binnen en daar wachte ons een ferrassing want met een “Tadaaaa hier ben ik met m’n autoo…” werden we door Belle begroet.

Fiets

Foor de duidelukheid Belle kwam meestal met de bakfiets omdat ze feel had mee te neemen zooals haar gong, triangel en laatst de lichtjes en dat is met oopenbaar ferfoer niet handig. Een meeneer fan een garaasje had Belle op haar fiets gezien en hoe ze met teegenwind moest zwoegen om fooruit te koomen, deeze meneer find onze muuziek zoo mooi en het maakt hem blij, daarom kreeg Belle de autoo fan hem. Nou hebben wij het fermoeden dat het niet alleen de muuziek is die hij zoo mooi find maar Belle zelluf.
Wij kunnen niets anders zeggen dan dat het heelemaal een Belle autoo is, roze met hartjes en strikjes, zoo fijn dat ze nu droog en warrum naar de stuudieoo kan koomen.
Op de footoo zien jullie Belle’s fiets zoo heeft ze alles naar de stuudieoo gebracht en kwam de garaasje-meneer haar teegen.

Warmte

Ondertussen dat ik Kever, Bas, Jajim en Frou-Frou ging haalen zorgden de anderen foor de ferwarming en lichtjes zoodat bij aankomst het er gezellug uit zou zien en de stuudieoo dan lekker warrum zou zijn.
Ik had fan huis ook warmte-deekens meegenoomen want, ook al is er ferwarming in de kemper, je weet nooit of één fan de friendjes wat ekstra warrumte zou willen hebben. Nu is het maar goed ook dat ik zoo een deeken heb want Kever heeft weer feel pijn in zijn rug ik heb een deeken oofer zijn rug gedaan zoodat hij lekker warrum bleef.

Jajim en Frou-Frou hadden weer lekkere resepten bedacht, omdat we allemaal op onze onsjes moeten letten, waaren het resepten foor slankmaak eeten, onder anderen de muizensoep en die was furrukkeluk.

Er is door iedereen ook geoefend met andere instruumenten zooals Beertje die nu ook trompet speelt en dat klinkt heel goed, thuis heeft hij een geluidsdichte ruimte waar hij zolang en feel kan toeteren als hij wil. Hij heeft foor de feesteluk-heeden nieuwe kleeding gekreegen en die heeft hij ons gesjoot, het staat hem heel goed.
Nu Kever zo een pijn in zijn rug heeft fonden wij het beeter dat hij in de warme stuudieoo bleef, daar kon hij goed naar onze muuziek luisteren en kontrooleeren of alles wel klonk zooals zou moeten want hij is onze prooduuser of zooiets in ieder gefal onze ceedee-maaker.

Het is bij ons niet alleen muuziek en lekker eeten maar zijn we buiten iets aan het opbouwen foor het gezelluge saamenzijn wat er binnenkort komt. Wat dat is zeg ik nog niet want er moet ook een ferrassing blijfen.

Tot de folgende keer,
feel zachte kopjes fan Triton die blijft tetteren foor freede

🐾 Bliksem heeft een mysterie. Wortels en fluwelen pakken

Hallo lieve katermannen en kattenpoezen.
Afgelopen zaterdag zat ik op de schutting en was druk bezig mijn zwarte vacht te poetsen. Ondertussen speurde ik met grote ogen de straat en poort af. Normaal gesproken was het altijd wel rustig, maar vandaag was alles anders.

Wortel

Overal liepen mensen en kinderen in de meest vreemde kleren. Ze droegen fluwelen pakken in felle kleuren, baretten met grote veren en lange rode mantels. Sommige kinderen hadden zelfs een lange. Witte baard opgeplakt. Ik spitste mijn oren en legde mijn kop scheef. Wat is hier aan de hand? Een geheime bijeenkomst van vreemde vogels?
Ik besloot als beschermer van de buurt op onderzoek uit te gaan. Sprong van de schutting en sloop via de heg naar het huis van Roover. Toen ik binnen was zag ik bij de verwarming iets heel vreemds staan. Er stond een klein blauw gympje op de grond. Die was niet van Roover, maar van Lux het jongetje wat hier woont. In het gympje stak een enorme knaloranje winterpeen. Daarnaast lag een tekening van een man op een wit paard en een bakje met water.
Wie bewaart er nu een wortel in een schoen? Dat is een rare plek daarvoor. Had er maar vis in gedaan, dan had ik er wat aan gehad. Ik ging verder op onderzoek uit in de straat en zag overal gevulde schoenen staan. Ik hoorde kinderen iets zingen over kapoentje en gooi wat in mijn schoentje.
Dan kan er maar één conclusie zijn dacht ik. Dit moet het werk zijn van de man in de rode mantel. Die ze Sinterklaas blijkbaar noemen. Ze hadden het over zijn hulpjes, de vrolijke pieten. Maar waarom verzamelden zij dan al die winterpenen?

Kattenwerk

Ineens hoorde ik iets op het dak. Er rende iemand over het dak met een jute zak over zijn schouder richting de schoorsteen. Dit was het echte kattenwerk dacht ik. Niemand kan beter over de daken sluipen dan ik. Binnen twee sprongen zat ik op het dak, vlak achter die piet. Die zag mij en schrok. Oei een zwarte kat riep hij, gelukkig ben ik niet bijgelovig. Terwijl die piet daar op mijn terrein stond wees ik met mijn neus naar de schoorsteen. Die piet snapte dat ik wilde weten wat hij met al die wortels ging doen. Kijk daar maar eens zwarte vriend, zei hij. Nou ik heet gewoon Bliksem hoor miauwde ik terug. Toen keek ik maar waar hij naartoe wees. En daar stond een spierwit paard rustig te wachten, en er stond een man met een rode mijter en een lange witte baard naast.
Dat is Ozosnel, het paard van Sinterklaas zei de Wannabee dak piet. Die werkt heel hard om alles over de daken te krijgen en moet dus goed eten. In ruil voor de wortels stoppen wij iets lekkers of een cadeautje in de schoentjes. Ik knipperde met mijn ogen en zwiepte mijn staart, het mysterie was opgelost. Geen vreemde verklede vogels, geen worteldieven, maar een vriendelijke oude man met een hongerig paard en met dak pieten die helpen. Al waren die natuurlijk niet ze snel op het dak als ik. Misschien ga ik samen met Roover ook wel dak piet worden. Dat kan maar zo. Katermannen zijn supersnel op het dak.
Ik bleef nog even tevreden op het dak zitten, keek nog een keer naar het paard en sprong toen weer naar beneden. Alles was weer veilig in de straat en de poort.

Voerbakje

Ik ga vanavond thuis maar mijn voerbakje bij de verwarming neerzetten. Je weet maar nooit of Sinterklaas ook iets lekkers bij zich heeft voor een slimme katerman. Het liefst verse vis, maar een blikje mousse of zalmbrokjes is ook helemaal prima.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekkere snacks en veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem

Belle en het kouwere weer

Dag Liefe frientjes, het is weer Belle-dinsdag, om de 14 dagen dan. De andere dinsdag is Minniedinsdag, zo wisselen we elkaar af.

Wat ik hep meegemaak in die tussentijd…..ik ga het jullie mauwen.

Het is nu kouwer en dan ga je toch warmere plekkies zoeken. Weten jullie nog dat ik voor dierendag een roze kattenmand hep gekreege? Ik moet eerluk zeggen, frouwtje heeft haar best gedaan eg waar, maar ik hep niets met die mand. De kleur fin ik mooi, ik hou van roze, maar er is iets met die mand. De geur sta me niet aan en deej frouwtje hem door de wasmasjiene. Ze dacht nu gaat Belle er wel in ligge, maar Belle deej dat nie. Toen deej ze er ketnippies in, maar wat ze ook deej ik bekeek die mand nie.
Hij lag al die tijd in de bank flak naast frouwtje, wat eerst mijn slaapplaats was. Ik begreep er niets van dat die mand er ineens lag. Belle zei frouwtje, we hebbe nu wel de warrume teddie herrufpleet in de bank, maar dat is misschien niet genoeg als het kouwer ga worden. Darom heb ik je mand op de bank gezet, maar er is ook nog plek om op de teddiepleet te liggen. Nou, dat dee ik dus en dacht, ik ben van die mand af. Nee zeg, toen ging ze hem op bed zetten. Ze dacht zeker dat ik er s’nachts in zou gaan ligge. Nou, mooi niet!

Mand weg

Ik lig s’nachts nu het kouwer is op een wolle deeke met ijsberen erop, heerluk warrum. Toen deej frouwtje nog een pooging waage en zette ze de mand op het hippiekleed vlakbij de bank in de huiskaamer. Nou weet ik het nie meer Belle, de mand heef ooferal gestaan, folgens mij doe jij je meer heppie de peppie foele zonder. Ze heeft de mand dus opgeruimp, ik blij!
Als ze nou weer eens richting Den Haag komp dan ga ze die mand naar de dieremambuulanse brengen. Daar is ook een dierenhospitaal-waar ik ook fandaan komp-en daar worden katten opgefangen die zwervers zijn zonder huis, en ziek zijn. Die worden met feel liefde furrzorrugd door liefe mefrouws en ze mooge daar blijfe tot ze weer beeter zijn. En dan doen ze daar een nieuw huisje zoeken foor de katten. Ik heb daar ook gezeeten, dus ikweet presies hoe het daar is. Ik fin het heel fijn dat frouwtje daar die roze kattenmand ga brengen. Die kunne ze goed gebruiken daar en zijn de katten er blij mee. Sorrie frouwtje hep ik geseg, ik vond de kleur mooi, maar de mand stond mij op een of andere manier niet aan. Boofendien was het niet mijn maat, ik kon nie languit ligge en moes mij 10x dubbel fouwen om erin te passen.

Toch kon frouwtje het nie loslaate dat ik heelemaal geen mand meer had, ze ging dus met mij praate. Belle, jij lig lekker naast mij op de teddiepleet, maar wil jij niet iets ekstra lekker warrums waar je heelemaal in kan wegkruipe? Nou weete jullie, ik hep op straat gezworfen met beebies en al, ben dus niks gewend en snel tefreede. Dat ik nu een warrum huis hep en een lief frouwtje die fan mij houwe doe, is het beste wat mij is ooferkoome. Ik hoef dus ferder niks. Dat ze mij ekstra wil furrwennen dat snap ik, maar geen poespas of iets waar ik niks aan hep. Nou hebbe we feel pleeten, foor de soomer, herruf, winter, fan alles wat. Er is ook nog een pleet van Oscar, dat was een ouwe kaater van 19 jaar die hier foor mij heeft gewoond.
Frouwtje kreeg foor de Kersemus fan haar werruk een mooie oranje tedddiepleet. Ze dee hem op het bank legge,maar ook Oscar ging er op ligge en vond hem heerlijk warrum. Als frouwtje naar het werruk ging was de furrwarming uit en deej ze de pleet oprolle en maakte ze er een bedje foor Oscar van. Hij was maager en zo lag heerlijk weggedooke in het sagte teddiebedje, en bleef hij warrum.
Dus frouwtje kwam op een iedee en zei Belle, als ik nou van de pleet van Oscar ook zo’n warrum bedje foor jou maak, zeker weete dat je er in ga ligge. Nou, en zo maakte ze een Bellebedje op de bank. Ik keek het eens aan en huppekee ik sprong regtstreeks in het bedje. Deej eerst bedje stampen met mijn poote, zo liet ik frouwtje weete dat het bedje was goedgekeurd. Nu lig ik dus extra warrum, ik kan mij er lekker in oprolle. Er ligge ook warrume wintersokken in, en daar kan ik mij kop op legge. Ik ben er heelemaal tefreede mee en ik doe zeeker weete dat Oscar ziet dat ik er nu in ligge doe.

Gefallen

Wat ik gisteren hep meegemaak, jullie doen het nie geloofen. Ik lag in mij warrume teddiebedje te snurruke. Frouwtje deej uitrusten fan het werruk en was ze saame met mij op de bank in slaap gefalle. Alles was rustug en op de achtergrond sagte muziek.
Toen ineens een doffe klap en frouwtje schrok oofereind. Belle riep ze wat is er gebeurd, ben je op de floer gefallen? Ik lag halluf op mijn zij en deej niet beweege, ik had alleen groote ooge. Jullie weete, ik doe een paar grammetjes tefeel weege en dan komp dat hard aan als je ineens fan de bank op de floer valt. Ik moes eg waar eefe tot mij poosietiefe koome, maar ben uiteindeluk oofereind gekoome. Belle zei frouwtje, doe eens eefe loope, je hep toch niets gebrooke of beseerd? Nee hoor ik liep normaal en er was verder dan de schrik niks aan de hand. Ik zag het al Belle, je lag feel te dicht op de rand fan je bedje. En jij was zo ontspanne aan het slaape doen, dat je huppekee op de floer ben gekiept. Dat moe nie meer gebeuren hoor Belle, stel je foor dat we met een noodgang naar de dierendokter hadde gemoeten.
Nu heef frouwtje de teddiepleet zo gevouwen dat het bedje breejer is, en ik meer plaats hep om languit teege de rugleuning te ligge. Ik ben een uit de kluite gewassen poes en hep gewoon meer plek noodig dan andere poesendames, punt uit.

Ik zal jullie zegge dat ik tog wel de blubbie was geschrokken dat ik zomaar in mij slaap op de floer kukkelde, pats boem. Dus ik hep gisterenafond nie meer in het bedje op de bank geleege. Dat heef eefe tijd noodig foordat ik het weer aandurruf.
Nu de furrwarming weer aan is lig ik soms op de eerste etaazje fan mij klimpaal of in de fensterbank waar de mand nog sta fan de ouwe Stokkie en fan Oscar. Die mand is een errufstuk. Maar het is een fijne groote termoo-mand, ekstra warrum dus.
De Timmie en de Dikkie waarmee frouwtje op de Noordpool hep gewoond hebbe ook nog in die mand gekeege. Eigeluk is het een heele ouwe mand, 4e hands dus, maar nog nie furrsleete.

Beschut

Soms hep ik ook behoefte om beschut te ligge. Fooral als je op de floer ben gefalle en je erfan nog moe bijkoome. Onder de eettafel op de stoelen liggen teddie zittingen en die leken mij wel wat. Dus gisternafond ben ik op één van die stoelen gaan ligge op de warrume teddie zitting, vlakbij de furrwarming. Een heerluk plekje waar je kan wegdroome en rieleksen. Op de tafel staat de leptop en komp daar sagte muziek uit. En toen na die groote schrik van het fallen, ben ik daar onder de tafel op de teddiestoel weer tot rust gekoome.
Of ik weer in mijn teddiebedje op de bank durruf? Ja hoor, ik ben er heelemaal ooferheen gekoome. Fanmiddag heb ik er weer in geslaape, en alles is goe gegaan. Zo kan je wat meemaake he?!
Zo liefe frientjes, dat was mij blog weer foor dese keer. Ik zeg jullie, geniet fan de kleine dingen, zorrug goed foor elkaar en blijf gesond !
Dikke knuf van Belle

Japie: we zijn er even tussenuit

Allemiauws, dit is zooooo leuk. Ik had nooit gedacht dat ik iets leuker zou vinden dan in mijn boom klimmen of op muizenjacht gaan. We zijn namelijk op vakantie! Met z’n allen!

Foppe, ons mens en ik. Ik hoor jullie al denken, Mo gaat toch nooit op vakantie? Dat klopt. Want dat was veel te veel stress voor tante Catootje. Ook de pillen van Foppe maken het ingewikkeld. Omdat we met zijn drietjes bij elkaar blijven, gaan we het gewoon proberen. We zijn net aangekomen op de plaats van bestemming en de sfeer is nu al uitgelaten. Opwindend is het ook.

Op het erf

Want we zijn niet zomaar ergens. We zijn op het erf bij tante Luna! Daar gaat het allemaal gebeuren. Weten jullie het nog? Bij het laatste Weilandfeest in de zomer werd de daverende dag vol muziek, lekkere hapjes en festiviteiten afgesloten met Donkermuis. Het was best wel spannend in het bos, waar de sterren ons de weg wezen bij het oplossen van een raadsel.
Daarna miauwde tante Luna dat ze dit zeker weer wilde organiseren en dan maar liefst een week lang. De voorpret alleen was al geweldig. Ik had nooit durven dromen dat we echt zouden gaan en nu zijn we er gewoon. Mo vermaakt zich ook kostelijk. Die zit gezellig te keuvelen met de mensen en de buuf van tante Luna. Daar heb ik geen omkijken naar. We moeten ons alleen af en toe even melden, zodat ze weten dat alles goed gaat.

Donkermuis

Als jullie dit lezen is de Donkermuis Najaars Dropping al in volle gang. Ik mag er niet te veel over zeggen, anders zou ik zomaar mijn bek voorbij kunnen miauwen met de oplossing. Daarom hou ik het kort.
Deze foto is van vlak voor de officiële start van de novembereditie van Donkermuis. Saame met Lapje (links), Joris (helemaal rechts), Foppe en ik neemt tante Luna de laatste instructies met ons door. Natuurlijk kun je langskomen.
Mag of kun je niet weg van huis, geen probleem. Want Donkermuis is online op de poot te volgen. Je kunt gewoon vanuit je luie mand meedoen. Als je de hele week alle aanwijzingen volgt op de Beestboekpagina van Joeps Grote Weilandsfeest kun je het raadsel oplossen. Jullie doen toch ook mee?

Koppie van Japie

Kever heeft een mening over zijn hartslag

Omdat ik nau meer slank heb aan mijn lijf hoopte ik dat de pijn aan mijn rug over zau zijn, mijn mensen hoopten dat ook en efentjes leek het ook zo te zijn, ik rende en ik speelde en ik sprong en ik hing aan de bank en ik foelde me helemaal top, maar in de nacht werd het moeilijk, dan foelde ik mijn rug, en mijn rug deed pijn.

Haaren

Omdat ik met mijn tanden niet bij mijn rug kan komen beet ik maar aan mijn staart, want als ik goed hard beet deed mijn rug minder pijn, gek is dat hè, maar zo werkt het, dus ik deed steeds knaag knaag knaag aan mijn staart, mijn mensen hoorden dat soms wel en ze fonden het freemd, maar ik deed het in de nacht en ze zagen niet goed waar ik beet, boofendien sliepen ze meestal, na een paar daagen hoefde ik niet meer te bijten maar kon ik likken want op die plek had ik geen haaren meer.

Op een afond ging ik bij mijn vrouw op liggen, boofenop het buroo, ze aaide me maar ineens zei ze Keef… wat heb je hier nau? en ze froeg aan mijn man of hij zo een zaklamp kon brengen, met die lamp keek ze onder mijn staart, nau ja!!

Prifee

Mijn man keek ook, en mijn mensen zeiden van alles, ik kon horen dat er iets aan de hand was, ze keken nog een keer met zijn tweetjes onder mijn staart (ik fond dat ECHT niet netjes, wat daar zit is prifee!) en zo zagen mijn mensen dat ik presies waar mijn staart aan mijn lijf zit aan de onderkant een plek helemaal kaal en nat had gelikt en gebeeten, er was alleen nog rose plakkerige huid, ja dat wist ik natuurlijk al lang, maar mijn mensen waren er nogal paniekerig van geworden.

Mijn vrouw deed honingzalf op de plek en ik moet eerlijk zeggen: dat foelde goed, ik likte iets minder maar toch zat ik twee daagen later bij de dierendokter, zij keek en foelde oferal, fooral onder mijn staart, ik protesteerde want wie doet zoiets nau?!, ze ging mijn kale plek helemaal schoon maken, ze keek en kneep en foelde aan mijn lijf maar kon niets finden, alleen dat ik pijn had aan mijn rug, ook al neem ik elke dag zo een spullie tegen de pijn.

Ja, daarom beet en knaagde ik aan mijn staart, en toen mijn fagt kapoo was ging het jeuken en moest ik steeds likken, dat is toch loogies?, ik heb van de dokter een zalf gekreegen die twee keer per dag op die plek moest en dat hielp heel goed, ik stopte meteen met bijten aan mijn staart, en nau heb ik al weer kleine beebiehaaren op die plek, mijn dokter zei ook dat ik naar een spesjale dokter kon gaan, en daar fertel ik folgende keer over.

Handen

Ik was bij de dokte helemaal nerfeus geworden en boos en ook nog heel erg bang, de dokter zat steeds maar aan me en het deed pijn en ik wilde naar huis maar ik zat op die taafel en kon niet weg, ik moest piepen en zelfs een keertje grommen, de dokter luisterde naar mijn hart met zo een kaud ding, en mijn hartslag (zo heet dat) ging van bonkebonkebonkebonk, zo bang was ik.

Mijn vrouw zag dat het me tefeel werd en deed haar handen om mijn hoofd, ze gaf me een kus, en weeten jullie wat de dokter zei?, dat mijn hartslag meteen naar beneeden ging, mijn vrouw moest er van slikken, ze foelde het in haar hart, en mijn man ook, zo is dat als je van elkaar haudt: als je Saame bent foel je wat de ander foelt, dus als je blij bent kan je Saame lachen, als je ferdrietig bent kan je Saame huilen, en als je bang bent kan je elkaar fasthauden en rust geefen, als je Saame bent is je hart fol met liefde en is er veel minder plaats voor angst, echt waar.

***
Ik tetter natuurlijk gewoon weer door voor vreede!
En iedereen die iemand mist stuur ik hele zachte kopjes.