Folgende maand woon ik al weer zes jaaren bij mijn mensen, en mijn mensen bij mij, dat fertelde mijn vrouw me, ik hau dat als kat zijnde niet zo bij want wij katten reekenen heel anders, alleen mensen reekenen in jaaren, ik hoor altijd wel wat ze zeggen hoor, zoals met die zes jaaren, maar ik ben het er niet mee eens.
Tijd
Ik bedoel: waarom zeggen mensen zomaar ineens dat het “tijd” is om te eeten?, daar heb je toch geen tijd voor noodig, dat foel je toch gewoon in je buik?, ik wel tenminste, zeker sinds ik meer slank heb aan mijn lijf en minder brokjes mag eeten, soms foelt mijn buik helemaal leeg maar als ik brokjes fraag zegt mijn vrouw dat het nog geen tijd is, nau ja!!, het is WEL tijd want mijn buik heeft honger!, ik denk dat al mijn vrienden en vriendinnen dat wel herkennen, maar hoe kan zoiets nau toch?!
Dat komt omdat mensen tijd van buitenaf reekenen, ze hebben een ding dat KLOK heet, bij ons staat er een footoo van Bolle op, die herken ik natuurlijk, en sijfers staan er ook op, ik weet wat dat zijn alleen doe ik er zelf niets mee, maar mijn mensen kijken naar die klok en finden dat ze moeten eeten of slaapen of dat ik mijn meediesijn moet hebben, daarnaast is er ook nog een KAALENDER, daar staat grotere tijd op, van daagen en jaaren enzo, en als ze op die kaalender kijken zeggen mijn mensen bijfoorbeeld dat er zes jaaren foorbij zijn sinds ik hier kwam woonen.
Wij katten reekenen met de zon en met de maan, met het licht en de schaaduw die je kan zien, met de warmte of de kau die je foelt, met de geluiden die we hooren van andere dieren, en met hoe alles ruikt, we reekenen ook met ons lijf, als we foelen dat we honger hebben eeten we, als we foelen dat we moe zijn is het tijd om te slaapen, als we foelen dat we heeeeel veel eenersjie hebben gaan we rennen, als we graag aandagt willen haalen we knuffels bij onze mensen, en ga zo maar door, wij foelen tijd van binnenuit en die tijd is de ECHTE tijd!, het is de tijd van het leefen en de tijd van de natuur.
Hart
Het is de tijd van mijn hart, die tijd zegt dat ik knuffels noodig heb als mijn mensen slaapen, mijn mensen zeggen dan weleens dat het pas fier uur is ofzo, maar wat heeft dat er nau mee te maken?!, ik kan toch zeker niet tegen mijn arme eenzaame hart zeggen dat het fier uur is?, dat begrijpt mijn hart niet, en ik ook niet, als mijn knuffelmeeter te laag staat is het tijd voor aandagt, dat is toch loogies?
Soms snap ik er echt niets van dat mijn mensen zulke dingen zeggen, maar dan denk ik weer aan die klok waar zij mee reekenen, en dan weet ik waarom ze het zeggen.
Luister ik dus naar mijn man of vrouw die zegt dat het tijd is om te slaapen?, nee natuurlijk niet!, ik weet dat ikzelluf gelijk heb, mijn tijd klopt altijd!, ik blijf gewoon piepen en kopjes en likjes geefen, als dat niet werkt ga ik helemaal tegen het gezicht van mijn vrouw aan liggen met mijn rug of buik, terwijl ik alfast keihard brom, en dat werkt altijd, folgens mijn vrouw omdat ze niet meer kan aademen, maar enniewee: mijn knuffels komen er aan en mijn hart stroomt weer fol, fol met liefde en geluk, en alles is weer in orde.
Ik heb zelf heel veel geleerd sinds ik hier ben komen woonen, en ik hoop dat mijn mensen ooit nog leeren om met de echte tijd te reekenen, maar het kan best dat dat toch te moeilijk is, een mens wordt tenslotte nooit een kat.
***
Ik tetter door voor vreede, het is zoooo noodig dat het eindelijk vreede wordt!
En ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.
Soms heb je van die dagen dat je denkt, ik heb eigenlijk helemaal geen zin om iets te doen. Nou, dat had ik deze afgelopen week dus. Vooral woensdag.
Katfortabel
en er staat gelukkig ook weer een stoel naast de tuintafel. Dus er zijn genoeg plekjes om buiten lekker te releksen als ik terugkom van mijn plantsoenendienst.
Persoonlijk ben ik een kater die denkt over het leefe, hoe het is, en hoe ik ben en daar heb ik tijd foor nodig, gewoon dat ik ergens kan liggen en foor me uit kijken en dan na een poos komen er gedachten en dan snap ik meer dan eerst.
Liefe friendjes en friendinnetjes ik heb al eens geschreeven dat wij, de band, een tuin hebben waar we oefenen. Dat is een klein stukje grond met een tuinhuis, boomen, struiken met een hek er omheen waardoor we heel feilig zijn, wij kunnen er heel makkelijk in want de poort werkt op onze sjip en de kemper kan hier ook staan.
Nu denken jullie zeeker brommert?… wie komt er op een brommert? Nou dat is Beertje, hij heeft ferkeering met Muissie die in Rotterdam woont daar gaat hij heen op de brommert en fandaar uit komt hij dan naar de tuin.
bij freemde mensen en geluiden foelen we ons niet feilig. Dus wij ooferleggen hoe koomen wij zonder hindernissen binnen, bij Japie was een tuin en een fijne heg, bij Bas was er ook geen probleem maar nu… en onze friendin teleurstellen wilden we ook niet. Gelukkig had mefrou Alma de kemper gezien en kwam ze naar ons toe, in de buurt fan de flet was een parkje en daar hebben we foor haar gespeeld en gezongen.
Neem nu bijvoorbeeld de vroege ochtend. Terwijl iedereen nog ligt te slapen was ik al op topsportniveau bezig. Ik rende minimaal 3 keer loeisnel de trap op en af. Daarna volgde het intensieve wakker maken van mijn mensen. Dat is puur cardio hoor. Op mijn reactiesnelheid zou de gemiddelde panter jaloers zijn.
gigantische vacht zat een strakke, gespierde jachtmachine. Mijn vacht stond gewoon wijd uit. Daardoor lijk ik misschien wat….volumineuzer. Maar dat is isolatie, geen vet hoor. Ik groei gewoon in mijn winterjas.