Hallo lieve katermannen en kattenpoezen.
Ik beschouw mezelf absoluut niet als een gewone huiskat. Nee, ik ben een ontdekkingsreiziger, een acrobaat. Een koning van de hoogte. En nu had ik een avontuur op het hoge zonnescherm van de buren.
Schutting
Op een ochtend zat ik op de schutting mijn koninkrijk te overzien. Bij de buren lonkte het gekleurde zonnescherm. Voor mij was dit een uitnodiging. Met één soepele sprong landde ik bovenop strakgespannen canvas van het zonnescherm. Het doek gaf direct angstaanjagend ver mee, waardoor ik veranderde in een soort harige bowlingbal die naar het diepste punt rolde. Maar een kniesoor die daarop lette. Het avontuur riep!
De geuren bovenop het scherm waren fenomenaal. Ik snoof de lucht diep op. Ik rook de zoete geur van de barbecue van de buren, de frisse geur van de was die hing te drogen en toen…. De ultieme hoofdprijs: Vogels. Vlak boven mijn kop vloog een brutale mus voorbij. De vogel landde op de dakgoot en keek spottend op mij neer.
Dat pik ik niet, dacht ik. En ik besloot de aanval in te zetten. Mijn jachtinstinct nam het volledig over van mijn gezonde verstand. Ik ging in de sluiphouding liggen. Nou ja, voor zover dat ging op een wiebelend canvas. Met mijn achterwerk parmantig in de lucht begon ik te wiebelen om vaart te maken. Waggel, waggel, waggel.
Mijn manmens hoorde ineens op het terras een onheilspellend gekraak. Toen hij omhoog keek, zag hij een gigantische harige bult aan de onderkant van het zonnescherm hangen. Het doek was vervaarlijk uitgerekt en de metalen armen van het scherm piepten van de stress. Ik woog inmiddels een solide 6 kilo, en het scherm was duidelijk niet ontworpen voor zwaartekracht tartende katten.
Ik zette aan voor een sprong. Maar in plaats van vooruit, ging ik recht naar beneden. Het canvas rekte zover uit dat mijn buik de metalen stang raakte. Het doek hield het net, echt net. Ik hing daar als een harige hangmat, mijn pootjes wild in de lucht maaiend, terwijl de mus mij vanaf de dakgoot hardop leek uit te lachen.
Niks gebeurd
Met de waardigheid, zoals alleen katten die kunnen opbrengen na een totale mislukking, krabbelde ik achteruit. Ik gleed half op mijn zij terug de schutting op. Ik schudde mijn pootjes uit en deed alsof er niks gebeurd was en begon direct mijn vacht te wassen.
Het zonnescherm veerde met een diepe zucht van verlichting weer omhoog. Het koninkrijk was veilig. Voor zolang het duurde. Morgen ga ik gewoon een nieuwe poging wagen. Eens kijken of die mus er dan ook weer gaat zitten. Misschien wil Roover dan ook wel meedoen. Maar of dat zonnescherm 2 zware katermannen kan houden? Nou ja, ik hou wel van een avontuur.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekkere snacks en veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem
Pootballen
niet alleen dat. Hij ging ook op het hek zitten en zo op de fensterbank klimmen. En als het daar nou bij gebleven was. Alhoewel dit natuurlijk al super brutaal is. Nee wat denk je dat dit katje ook nog eens ging doen? Op zijn achterpootjes staan en met zijn foorpootjes proberen door het openstaande raam te klimmen.
Hoi lieve allemaal, momenteel is het echt zomer hier in Krullieland maar ik neem aan dat het bij jullie ook allemaal zo is. Onze mensen hebben het over een airco dus we zijn benieuwd wat dat gaat worden.
Kijk, Moos en ik zijn nog wel eens in beweging. Hij om te kijken of hij wat lekkers kan scoren en ik om te verkennen. heel eerlijk, hij houdt mij en Jip ook goed in de gaten hoor en dat vind ik wel lief van hem. Als ik bijvoorbeeld op verkenning ben in de tuin maar terug naar binnen wil of de ren in wil en mijn mensen horen of zien me niet (ja, dat gebeurt wel eens) dan gaat hij ze waarschuwen. Hij schreeuwt niet zo hard als ik maar met een zachte miauw weten ze ook meteen dat er wat aan de hand is. Als ik dan terug ben, geven we elkaar neusjes.
Doen jullie allemaal rustig als het warm weer en drinken jullie genoeg? Je mensen kunnen ook ijsjes maken voor katten trouwens. Die zijn erg lekker. Niet te lang je tong er tegenaan houden want dan kom je vast te zitten als je pech hebt maar goed eraan likken is prettig. Dat is absoluut een bijkomend voordeel van dit weer: je mensen eten meer ijsjes dan anders en met wat geluk krijg je ook een koud likje daarvan.
De zon is fantasties, en warmte ook, maar eerlijk is eerlijk: het kan ook tefeel worden, zelfs voor mij, en zo was het aan het einde van forige week, het was niet keitroopies maar KEIkeitroopies, het was zo troopies dat ik me helemaal slap en moe foelde, zelfs onder de planten was het te warm, dus ik ging maar binnen onder het bed liggen, naast mijn mand.
Mijn mensen waren het meest bezorgd om Juultje, zij was de hele dag buiten, dus elk uur gingen ze kijken en gaven ze haar waater en natvoer, gelukkig is Juultje keistoer en kon ze best goed tegen het KEIkeitroopies.
Gewoon
Wat een rare week was het eigenlijk, toen Ollie samen met z’n vrouw noodgedwongen uit logeren was omdat er mannen herrie kwamen maken in hun huis. En ik snap dat helemaal want ik hou ook niet van herrie, en drukte met vreemde mannen over de vloer.
wat ik al goed kon ook aan anderen leren. Maar wat denk je? Ze kan nu het grote witte schrift waar ze al iedereen die zich had aangemeld om een workshop te geven in had opgeschreven nergens meer vinden. En ik heb het echt niet onthouden, dus ik moet nu op zoek naar de blaffers en de mauwers die een workshop willen geven op het Weilandfeest. Wat een gedoe hè? Ik heb Junior hier natuurlijk wel even serieus op aangemauwd en heb zelfs zelf helpen zoeken, maar het schrift is echt niet te vinden. Dus wil je me nog een keer laten weten als je een workshop wilt geven? Dan kan ik voor het feest nog een overzicht maken zodat de bezoekers voorafalvast een keuze kunnen maken wat ze willen leren.
hun leef-tijd op was. Maar ook zij worden natuurlijk niet vergeten, en mooie herinneringen ophalen doen we ook op het feest saame, want in ons hart is iedereen nog altijd gewoon heel dicht bij ons.