Kever heeft een mening over mevrouw Cato

Elke dag staat Juultje op mijn schuurtje, en dat hoort ook zo want ze was hier al vóór mij, ze is nameluk een dochter van Bolle die hier froeger woonde, en ze kwam vaak bij haar papa op bezoek.

Juultje en alle andere kindertjes van Bolle zijn buiten gebooren, daarom zijn ze bangig voor mensen, net zoals Bolle dat was, gelukkig hebben ze een heel fijn huis waar er goed voor ze wordt gezorgd, maar Juultje moest in de zomer een paar keeren naar de dierendokter, en dat fond ze zoooo eng dat ze niet meer naar binnen durft in haar eigen huis.

Wat haar mensen ook probeerden – Juultje blijft buiten in de tuinen, ze komt nog wel bij mij op het schuurtje, en nau hebben mijn en haar mensen afgesproken dat ze daar natvoer krijgt, dan heeft ze in ieder gefal te eeten.

Een paar daagen geleeden was Juultje er een hele dag niet, mijn mensen en ik waren helemaal van slag, ik liep steeds langs mijn gaaas en keek in de tuin van de buuren, mijn mensen riepen en flooten, maar Juultje kwam niet, pas de folgende dag was ze er weer, gelukkig maar, ze kreeg ekstra veel natvoer (veeeeeel meer dan ik krijg, dat is best oneerlijk!) en we waren allemaal weer blij.

Folgens mij wil geen enkele kat naar de dierendokter, ik zelluf find er ook niets aan en moet er altijd weer van bij komen, dat duurt soms een dag en soms langer, maar ik ben niet zo freselijk bang als Juultje.

Mevrouw Cato wél.

Mevrouw Cato wél.

Bloem

Een bloem voor mevrouw Cato

Mevrouw Cato, de lieve audere tante van onze eigen Japie en de mama van Foppe, was al een tijd ziek, afgelopen zomer moest ze veel pillies en bleef toen twee maanden buiten woonen fanwege dat ze zooooveel angst had, en nu was er WEER iets bij gekomen in haar lijfje, hoe moest dat ferder?, ze was al zo magertjes en ze wilde geen pillies nemen…

Je kan alleen gelukkig zijn als je mag zijn wie je bent en als je je feilig foelt, en zo was haar tijd gekomen om een ster te worden.

Ik blij dat mevrouw Cato een fantasties huis heeft gehad, dat ze niets moest maar alles mocht, en ik ben fooral opgelugt dat ze niet bang hoefde te zijn aan het einde van haar leefen, want bang zijn is het ergste dat er is, je foelt het in je lijf, in je hoofd en in je hart, je kan niks anders meer foelen dan angst, er is geen ruimte meer voor liefde of geluk of gezondheid, want je zit al helemaal fol met angst.

Ik stuur Japie, Foppe en mevrouw Mo heeeeeeeeeel veel zachte kopjes, ze hebben nau veel ferdriet, ze missen mevrouw Cato, en dat is loogies, want zo klein als ze was zo groot was haar aanweezigheid, en zo groot is de lege plek die ze nau achterlaat in huis, ze wist presies wat ze wilde en wat niet en ze was de baas in haar huis, dat hoort natuurlijk zo, meisjes zijn altijd de baas, dat weet ik best, en ZEKER audere meisjes zoals mevrouw Cato.

***
Ik tetter weer voor vreede, dat doe ik altijd!
En ik stuur zachte kopjes naar iedereen die dat noodig heeft.

.

Joep had onverwacht een hele grote klus

Even leek het erop dat het een hele rustige week zou gaan worden, want zaterdag en zondag zat het weer niet mee en heb ik lekker de hele dag binnen in de vensterbank of op het grote bed liggen dutten.
En nadenken over wat je als huis-, tuin- en weilandkater kan mauwen voor je nieuwe blog wanneer het er naar uit ziet dat je de hele week heulemaal niks mee gaat maken. Ik overwoog zelfs nog even om gewoon vakantie op te nemen, zo rustig was ‘t.

Weiland

De vogels in de tuin zijn even weg, want de blauwe bolletjes zijn allemaal al opgegeten. En er hangen nog geen vette bollen met zaden, want daarvoor is het volgens m’n personeel nog niet koud genoeg. De muizen in het weiland zijn al wel voorraden aan het aanleggen, dus die laat ik voorlopig met rust. Want die moeten natuurlijk wel goed doorvoed de komende winter door, willen we volgend jaar zomer weer genoeg lokale Weilandmuis hebben voor het Vierde Grote Weiland Feest. Dus, het leek een mooi moment om even lekker niks te doen.
Maar ja, m’n personeel was het hele weekend al druk bezig geweest met werken in huis en brokjes verdienen, dus eigenlijk kon ik het niet maken om de rest van de week helemaal geen poot uit te steken.

Gelukkig kwam er op maandagochtend een bericht binnen dat er op een grote luchthaven niet zo ver van m’n huis een enorme muizenoverlast was. Dat leek me een kattastische klus, dus ik liet een oproep op Feestboek plaatsen wie er een pootje toe kon steken, terwijl ik probeerde om contact te maken met Muisbezorgd om koelwagens en opslagruimte te regelen. Helaas was de Meester-Muizenvanger en oprichter van Muisbezorgd zelluf druk bezig met andere belangrijke zaken, dus ik mocht eigenpotig deze zaak oppakken.
Nou, dat was een heel geregel kan ik je mauwen, want nog voordat iedereen die mee wilde helpen om de muizen te vangen kon afreizen voor de klus, moest er natuurlijk eerst toestemming van de luchthavenbaas komen. Want je kunt, hoe goed je bedoeling ook is, natuurlijk niet zomaar met een hele ploeg katten een bedrijf binnen wandelen om aan ‘t werk te gaan.

Luchthaven

Maandagavond laat mochten we eindelijk aan de klus beginnen. ‘s Nachts werken was wel een enige voorwaarde die gesteld werd door de luchthavenbaas, omdat er dan heel weinig tweebeners in de aankomsthal in de weg lopen.
Want hoewel mijn eigen personeel en die van mijn toegesnelde vrienden niet direct op tafel springen zodra ze een muis zien, werkt dat blijkbaar niet bij alle tweebeners hetzelfde. Dus zat er niets anders op dan ons geduldig te verstoppen tot de momenten dat alle tweebeners even uit de aankomsthal vertrokken waren, om dan in een korte tijd zoveel mogelijk muizen richting de uitgang te jagen, waar de koelwagens van Muisbezorgd al open stonden om de muizen vers en gekoeld te kunnen vervoeren naar de opslag.

Het was een paar nachten keihard werken, maar het is ons uiteindelijk gelukt om het eerste deel van de luchthaven muisvrij te maken. Voor dit weekend zijn er ‘s nachts ploegen vrijwilligers aanwezig, die de vloer scherp in de gaten houden of er stiekum geen piepbeesten zijn achtergebleven. Want we willen natuurlijk geen half werk leveren. En na dit weekend gaan we verder om de vertrekhallen van de luchthaven aan te pakken. Er is nog plek genoeg in de vriezers van Muisbezorgd, en het aanbod Luchthavenmuis voor de feestdagen is nu al lekker gevarieerd. Zo hebben we de Luchthaven Pizzamuis, Zeevruchtenmuis, Salademuis, Pokemuis en Fruitmuis al gevonden, en ook nog een enkele Bonbonmuis. Allemaal goedgevuld en door de Muisbezorgd Keurmeesters goedgekeurd voor katsumptie.

Vrij

Dus voor de komende twee dagen neem ik toch lekker even vrij, net als iedereen die de afgelopen week keihard gewerkt heeft. Ik ga wat wandelen in de buurt, releksen in m’n tuin of in huis en steek verder geen poot uit. Tot maandagavond laat, want dan gaan we saame de resterende muizen uit de vertrekhal jagen. En daarna moet de muizenplaag op de luchthaven zijn opgelost, al houden we natuurlijk nog wel een tijdje de poot aan de pols omdat we als vaste en freelance Muisbezorgdmedewerkers wel onze goede naam hoog te houden hebben.
Maandagavond om 23.47 uur neem ik de intercity vanuit Leiden naar de luchthaven, dus wie zin heeft om een nachtje of wat mee te helpen, of wil oefenen met muizenjacht, is ook volgende week weer van harte welkom. Ik zie jullie dan op het perron, of bij de vertrekhal op de luchthaven voor de eerste briefing. En natuurlijk wordt er na het werk weer gezorgd voor een krakend vers ontbijt naar keuze.
Ik kijk nu al uit naar de feestdagen!

Stevige poot en zachte kopjes,
Joep

Mijn poot doet dus soms niet mee

Het is nou best een hele poos geleden dat ik de ooperazie aan mijn tanden kreeg en dat de dokter toen tegen mijn vrouw zei Ollie moet afvallen anders kan hij diejebeet worden.
En toen zei mijn vrouw tegen mij Ollie we gaan weer treenen.

Eerst fond ik het stom. Dan lag ik tefreede te ontspannen en dan kwam ze met een lintje wapperen dat stoorde me. Ontspannen lukte niet meer dus dan keek ik fan watnou.
Maar ik weet niet. Er kwam toch iets fan oer in me. Dat ik op dat lintje wilde springen en dat deed ik en dat lukte en ik foelde me sterk en goed.
Dus toen werd het langzaam leuker. En ik wilde elke dag treenen en ik ging soms helemaal rennen ofer de bank en de trappen en rollen en springen ofer de kranten, ik kon alles weeges ik ben pas 7 jaar dan ben je in de kragt van je leefe dat is gewoon zo.

Alleen op een dag werd ik wakker en ik wist het, mijn poot doet niet mee. Ik hinkte want mijn drie andere poote deden gewoon wel mee nou gelukkig maar.
Ik kreeg spul in mijn eete tegen pijn. Dat hielp wel alleen mijn poot deed nou soms wel mee en soms niet.
Rust nemen hielp maar een beetje en niet lang genoeg want ik bleef wel treenen, het moest de dokter had het zelf gezegd en diejebeet worden daar is niks aan dat weet ik gewoon.
Maar al mijn poote moeten meedoen dat weet ik ook gewoon.

Toen is mijn vrouw naar de dokter gegaan en ze komt terug en ze zegt fan ik ga nog een keer met de dokter praten Ollie en dan weten we hoe gaan we ferder en je mag blijven treenen, alleen we gaan nou bedenken wanneer genoeg treenen ook genoeg is.
Dus zo is het nou met mijn poot.

🐾 Bliksem geeft een cursus selfies maken

Hallo lieve katermannen en kattenpoezen,
Zoals jullie weten ben ik niet zomaar een katerman, ik ben een professioneel influencer op 4 pootjes. Terwijl andere katten muizen vangen of urenlang naar een dichte deur staren, heb ik mijn hobby gevonden. De perfecte selfie maken.
De telefoon van mijn mensen is nooit veilig. Zodra ik die ze liggen duik ik met mij poten er bovenop, gevolgd door een klik. Volgens mij heeft heel facebook simpelweg behoefte aan meer foto’s van mijn snorharen en van mijn spectaculaire gapen.
Maar als echte influencer vind ik dat ik dat niet als enige moet doen. Ik heb een missie. De grote kattenselfie cursus. Dus besloot ik om mijn vriendjes en vriendinnetjes in de buurt te mobiliseren. Wij gaan een geheime masterclass organiseren achter de grote struik in de jungle. De cursus gaat kopjes geven naar camera clicks.

Deelnemers

De deelnemers waren:
1. Roover. Slaapt 20 uur per dag. Advies: Als je dan toch gaapt doe het dan recht in de camera. Dan noemen we action-shots.
2. Luna. Is altijd bang voor de stofzuiger. Advies: Gebruik die angstblik voor de drama filter-look. Mensen houden van drama.
3. Minous. Kijkt altijd heel streng. Advies: Minder streng fronsen. Gebruik de smize. Dat is glimlachen met je ogen.
De training verliep soms moeizaam. Roover probeerde de telefoon van mijn manmens te begraven onder het zand omdat hij het niet helemaal snapte. Dus ik zei: Je sluipt naar de telefoon toe. Je zet je neus precies op de grote knop. En het belangrijkste: KLIKKEN.
Om het voor te doen, sprong ik bovenop de container, hield de telefoon precies goed, en zette mijn mooiste ik-wil-nu-brokjes-blik op. En klik, een meesterwerk!
Geïnspireerd door dit voorbeeld besloot Luna het te proberen. Ze gaf een kopje aan de knop van de telefoon. Maar ze deed ook per ongeluk de groothoeklens aan. Het resultaat was een angstaanjagende, maar supergrappige foto van haar neusgaten, met op de achtergrond een verbaasde Minous die omviel van het lachen.
Geniaal riep ik. Dit is pure kunst. Dit gaat duizenden likes opleveren op facebook.

Revolutie

De volgende dag was de revolutie een feit. De buurt is niet meer hetzelfde. De man en vrouw mensen uit de buurt begrepen er niets meer van. De fotomappen van hun telefoons stonden plotseling vol met:
1. 47 opeenvolgende wazige foto’s van de straatstenen. Met dank aan Roover.
2. Een artistieke zwart-wit foto van een vissenkop. Mooi gedaan door Minous.
3. En gedumpte foto’s van neusgaten en snorharen. Dankzij Luna.
Ondertussen lag ik spinnend op de vensterbank. Tussendoor deed ik stiekem de batterijstatus van de telefoon van mijn manmens controleren.
De selfie revolutie is pas net begonnen.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekkere snacks en veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem

Triton over hoe was het festiefal

Liefe friendjes en friendinnetjes wanneer ik dit schrijf (nou ja, mijn frou schrijft wat ik mauw) ben ik nog aan het bijkoomen fan dit kattasties feest, we zijn allemaal heel moe maar ook heel tefreeden hoe we gespeeld hebben.

Froeg

De aafond foor het festiefal kreeg ik hulp fan Bas, Beertje en Belle om onze muuziek-instruumenten alfast in de kemper te brengen, het drumstel fan Belle en Kever zijn draaitaafel hoefden niet mee want dat hadden ze op het festiefal-terrein. Ferder hebben we alles gekontrooleerd en bijgefuld zooals waater, brokjes en grit foor onze weecees.
We zijn froeg gaan slaapen want we moesten ook weer froeg op, naa het ontbijt brachten wij, de kaaters, de slaapmanden en deekens in de kemper ondertussen zorgde Belle foor een goed gefulde piknikmand zoodat we onderweg genoeg te eeten hadden, daarna Kever, Kasper en Figo opgehaald die thuis al klaar stonden met hun wiekent-tas. We waaren allemaal, behalfe Bas, best wel nerfeus of het allemaal goed zou gaan, want het is niet niks zo een optreeden foor feel puubliek.

Optreeden

Op het terrein werden we heel harteluk ontfangen er stond een tafel foor ons klaar met liemoonaade, soep en taart (de taart was naar het resept fan Frou-Frou). Daarnaa hebben we ons op het poodiejum geïnstalleerd die behoorlijk hoog was. Op het terrein was al jonger puubliek aanweezig die prachtig uitgedost waaren in zuid-ameeriekaanse stijl.
Belle bedacht zich geen mooment en begon op de gong en sambaballen te speelen het duurde niet lang of Kasper ondersteunde haar met het mooiste fieoolspel ooit fan hem gehoord. Ondertussen stroomde het terrein al fol met bezoekers en door de opzweepende muuziek van Belle en Kasper zat de sfeer er al goed in. Ik kreeg fan de organiesatooren te hooren dat er een bus met fans uit Nederland was aangekoomen, daar ben ik snel heen gegaan want dat is wel heel biezonder dat fens een bus huuren om naar een optreeden fan ons te koomen. Hun beloofd dat wanneer er een pauze was ze bij ons aan taafel konden zitten, dat hebben ze ook gedaan, we hebben gezellug met elkaar gemauwd.
Na een korte rustpauze had Beertje op zijn saks een solonummer, het was heel duidelijk te hooren dat hij thuis iedere nacht had geoefend, Figo was ondertussen zijn zenuwachtigheid heelemaal fergeeten en kwam er bij met gietaar, daarnaa Kever met de bas, Belle folgde op drum, Kasper fieool en Bas maakte het feessie kompleet met zijn zang en gietaar. Er werd een ekstra nummer gespeeld speziaal foor onze liefe friend Ollie om hem te steunen, natuurluk waaren de andere friendjes in onze gedachten die steun en troost noodig hebben. Het was kattasties om te zien en te hooren, het puubliek was aan het meezingen en swingen het was een suuper sfeer.
Figo en Kasper hadden spanning oofer hun dansen maar dat was heelemaal niet noodig want door de sfeer die er was ging het beeter dan ze hadden gedacht.
Kever was ook dietjee en wanneer de band pauze nam zat hij achter de draaitaafel en eerluk waar hij had het puubliek heelemaal mee met zijn muuziek.

Feilig

Begin fan de aafond werd het festiefal afgeslooten en op het terrein werden foor de bezoekers snel zitplekken neergezet en een buffet met drinken en ferschillende gerechten. Foor ons en de organiesatooren stond er een aparte taafel klaar zoodat we rustig bij konden mauwen. Na het eeten pakten we de instruumenten in die we feilig op het terrein weg konden leggen want met de instruumenten in de kemper hebben wij weinig plek om goed te kunnen liggen en te slaapen.
Foordat iedereen naar huis ging werd er naar de sterrenfriendjes in Reegenboogland gezwaaid, wij hadden dat foorgesteld omdat het ons op Joeps GWF eemootie-ooneel had geraakt, ook hier fond iedereen het een mooie afsluiting fan het feest.
We hebben heerluk geslaapen en naa een goed ferzorgd ontbijt keerden we huiswaarts.

Buitenhuisjes

Het allermooiste kadoo dat we kreegen was het feel grooter bedrag dan dat was toegezegd en we zijn uitgenoodigd om folgend jaar weer te koomen.
We gaan fan het bedrag dat we hebben gekreegen niet alleen dierenasiels ondersteunen maar ook speziaale buitenhuisjes foor de stuudieoo tuin koopen want we weeten niet of alle poezedaames en kaatermannen, die naar onze muuziek koomen luisteren, ook een thuis hebben.
Op deeze manier probeeren we deeze friendjes een gefoel fan feiligheid en warmte te geefen.
Ik hoop dat jullie met dit schrijfsel een beetje de sfeer fan het feest konden proefen.

Zachte steunkopjes en neusje foor iedereen fan mij,

Triton die blijft tetteren foor freede