Minnie en het brokjes furrdienen

Het was deze week ergens in de ochtend. Frau maakt zich klaar om naar buiten te gaan. Ze keek blij. Wat ga je doen vroeg ik aan haar. Ik ga een nieuw contract tekenen. Oh waarvoor mauwde ik. Nou lieve Minnie dat zal ik je vertellen. Per 1 december ga ik weer ergens brokjes furrdienen. Oh miauw wat goed mauwde ik. Om daarna mezelf iets te beseffen.
Want nu kan ik nog elke dag de hele dag om noepies en ander lekkers vragen. Zeuren hoor ik Frau met een lachend gezicht zeggen. Eh nou eh okay gaf ik schoorpootend toe. Soms zeur ik inderdaad wel een beetje. Maar zeg nou zelf wie zou er soms niet gaan zeuren als er zoveel lekkere noepies en likwit sneks bestaan.

Vensterbank

Toen ze de deur uit ging zwaaide ik haar uit met mijn pootje. Daarna ben ik maar begonnen aan de fensterbank controle. Eerst die bij het achter raam. Daarna naar boven gedribbeld naar het raam bij de wasmachine. Daar kom je door dus op dat ding te springen en dan ff goed mikken en dan hops zit je daar in de vensterbank.
En als je er dan weer vanaf wilt dan doe je hetzelfde maar dan andersom. Of je doet een side quest en gaat op het wasrek liggen chillen. Dat is vooral fijn als het zonnetje schijnt. Daar word je dan zo lekker warm van en soesel je heerlijk weg.
Daarna ging ik natuurlijk ook de fensterbank controleren waar de grote mensenmand staat. De laatste tijd gebeurt er van alles hier in de straat dus deze controle is super belangrijk. Misschien wel de belangrijkste van allemaal! Ik ging er eens goed voor zitten om alles eens even heel goed in mijn gaatje te houden. Gelukkig gebeurde er deze keer niet zoveel.
Ik mauw gelukkig want halverwege de controle begon ik een beetje weg te doezelen. Uiteindelijk belande ik in een hele diepe dut. Ik droomde over foogultjes en muisjes en noepies en en nou ja over alles waar een katje zoal over droomt.

Weer thuis

Op een gegeven moment schrok ik wakker omdat ik de poort hoorde gaan. En dat betekend natuurlijk maar een ding en dat is dat Frau weer thuis kwam. Of dat mensenopa er aan komt want dat kan natuurlijk ook maar ik wist dat vandaag niet zo’n dag was.
Dus ik rekte mijzelf maar eens even goed uit en dribbelde daarna snel naar beneden. Hop hop de trap af, de gang door en zo hup naar de woonkamer. Tegen de tijd dat ik daar was stond Frau al bij de achterdeur. Ik deed mauw. Zij deed mauw. En toen kwam ze binnen.
Ze had een tas bij zich dus ik was benieuwd of daar lekkers voor mij in zat. Voorzichtig stak ik mijn koppie in de tas. Maar er zaten helemaal geen kattedingen in! Er zaten alleen maar lekkere dingen voor Frau in. Frau keek mij lachend aan. Ik heb mijzelf even verwend Minnie zei ze. Omdat ik nu officieel aangenomen ben bij de nieuwe brokjes furrdien plek. Ah vandaar! Ok nou voor deze ene keer zie ik het door de pootjes hihi.
Nou dit was het weer voor deze keer. Ik tetter nog steeds heel hard mee voor Freede.
Pootje van Minnie

Lucky over naar buiten en naar binnen

Hoi lieve vriendjes, hier Lucky weer. Nu ik deze blog maak is het ineens echt helemaal anders in mijn tuin. ik had het de vorige keer al overal allerlei verschillende kleuren in de tuin omdat het herfst is geworden maar nu we twee weken verder zijn, is het dus echt anders geworden en niet zo’n klein beetje ook.

Een paar dagen geleden was het ineens echt zover en was er echt koud weer gekomen. Het heeft dan gevroren, zo noemen onze mensen dat. Dat betekent dat het echt koud is als het nacht is en dan is mijn gras achter in de tuin ineens niet meer zo mooi groen maar helemaal wit!
Dat is dus echt wel heel raar om te zien.

Natuur

Het is geen wit zoals met de sneeuw als het echt een heel koude winter is, jullie weten dat wel he van dat gekke spul dat dan in dikke vlokken naar beneden komt vallen en waar je als kat zijnde met je pootjes volledig in weg zakt als je pech hebt. En koud dat het is. Nu heeft het gras in de ochtend wel diezelfde kleur.
Als ik erover nadenk dan is het allemaal wel bijzonder als je zo de natuur bekijkt. Toen het dit jaar zomer was, was het gewoon tropisch. Dat is dan weer zo warm dat de mussen zowat van het dak vallen en dat vind ik wel erg veel van het goede om eerlijk te zijn. Hier vielen toen geen vogeltjes naar beneden hoor vanaf het dak want ze kwamen gewoon nog eten en vooral water drinken in de tuin.
Kijk, mijn broer Moos en ik houden zeer zeker wel van warmte maar de hele tijd waarbij je echt niks kunt doen of ondernemen omdat het gewoon te warm is om je ene pootje voor het andere te zetten, daar vinden we weinig aan.

Natte buik

Toen was het gras ook niet meer gewoon groen maar was het een geel veld met hooi geworden. Daarna werd het weer groen en nu is het gras dus wit. Dat duurt een tijdje als het ochtend is en als de zon dan schijnt, wordt het wel gewoon weer groen. Het is dan kletsnat dus als ik buiten ben, krijg ik wel een natte buik.
Hoe meer je erover denkt, des te specialer het eigenlijk is want de natuur kan dit allemaal zelf regelen. Ik val van de ene verbazing in de andere om eerlijk te zijn want ik vind alle kleuren mooi maar nu zijn er zoveel kleuren in de natuur dat het echt bijzonder is. Ik zie nog groen, rood, geel, bruin en soms dus ook wit! En in mijn tuin zit wat onder de grond, daar zit ik regelmatig naar te kijken. Het maakt holletjes maar zorgt er ook voor dat er grond omhoog komt omdat ze graven…jullie weten denk ik wel wat het dan is.
Onderzoek
O ja, voor ik het vergeet, we hebben nu ook al een paar keer gehad dat ik het laatste stuk van de tuin en het weiland erachter niet kan zien. Ik mocht wel naar buiten maar vond het veel te koud maar ik wilde natuurlijk wel even graag op onderzoek uit om te kijken waar de rest van de tuin gebleven was en om te kijken of mijn vriend het bruine paard er nog stond.
Nou, alles was in orde maar de wereld was gewoon even een stukje kleiner geworden dan normaal het geval is. Ik mag nu ook regelmatig op de slaapkamer op de vensterbank zitten zodat ik naar de straat kan kijken. De huizen aan de andere kant waren ineens weg en even later stonden ze er weer. Snappen jullie het nog?
De meeste mensen die ik nu op straat zie hebben een lekker warme jas aangetrokken, een muts op en handschoenen aan. Waar mijn vrouw brokjes gaat verdienen, kunnen ze die ook kopen weet ik nu. Het is toch eigenlijk veel gemakkelijker als kat zijnde want wij hebben altijd de juiste kleding aan. Jip trouwens ook want die draagt nu haar mooiste winterjas. Die is wat donkerder van kleur dan haar zomerjurkje. Ze zit nog graag buiten in de ren dus dat is prima. Als ze het daar te koud krijgt, mag ze weer naar binnen natuurlijk.

Binnen

We liggen zelf nu vaak binnen in een warme mand (Dropje ligt vaak in de roze want dat past goed bij haar jas), in een korfje van de krabpaal of boven de warme plaat. Ik lig de laatste weken graag op de nieuwste aanwinst, een deken met Takkie (dat is het hondje) en Siepie (de kat uiteraard) erop.
Ik moet eerlijk zeggen dat dit een van de beste aankopen van de laatste tijd is wat mij betreft. Het is aan de ene kant heel zacht en aan de andere kant heel warm dus je kunt nog kiezen waar je wilt gaan liggen. Ik ben er heel erg blij mee. Ik lig erop, eronder of ik ga zo liggen dat het half over me heen valt. Dan is het dubbel fijn want dan lig ik zowel zacht als warm. Dat is nog eens een leven als een koning.
Knuffels van Lucky en de rest
PS De zwarte buurpoes komt steeds vaker in onze tuin en krijgt ook brokjes want die vindt ze erg lekker. We vinden het prima dat ze daar komt eten en delen graag onze brokjes zolang we zelf ook maar regelmatig een snack krijgen.

Noxy en Nisha over herrie en geluiden

Hallo lieve tuintijgers en huiskamerhelden, Nisha hier!
Afgelopen week was het weer zover. We werden wakker van een brullend geluid en zaten meteen rechtop in bed. Vrouwtje hoefde een dag niet naar haar werk. Ze trok het dekbed helemaal over zich heen en mopperde gesmoord:“Neeee… waarom nou weer net vandaag! En waarom moet dit altijd zo belachelijk vroeg?! Houden ze er nou nooit eens rekening mee dat mensen ziek kunnen zijn of een vrije dag kunnen hebben en gewoon wat later willen opstaan?”

Nisha

Ze was echt vreselijk boos. Wij sloegen onze poten over onze oren en vroegen ons af wat dit nu weer was. Ik miauwde tegen Noxy: ”Wat is dat, Noxy? Zijn we in gevaar?” ”Ik weet het niet, Nisha”, miauwde ze terug, “maar dat ga ik niet afwachten. Ik ga me verstoppen! Doei!” Noxy schoot met een vaart van het bed af met haar staart tussen haar poten.
Nou, toen ben ik maar gewoon achter haar aan gerend. Zij is veel banger dan ik voor vreemde geluiden, maar ik wil wel altijd bij haar zijn dus als zij ergens voor vlucht, vlucht ik mee. Ook als vluchten misschien helemaal niet nodig is, maar ja, dat weet je nooit van tevoren. Dus daar zaten we dan saame te bibberen onder een kastje.
Noxy miauwde tegen mij:”Durf jij voor het raam te gaan kijken, Nisha? Ik denk dat het misschien die dingen zijn voor als de blaadjes vallen. Die komen altijd als het buiten donkerder en kouder wordt en het duurt best lang.” Dat durfde ik wel, dus ik sloop voorzichtig onder het kastje uit richting het raam en sprong op de vensterbank. Daar zag ik twee mannen in oranje hesjes die een soort buis vasthielden waaruit dat brullende geluid kwam. Ze zwaaiden wat in het rond met die buis en alle blaadjes die van de bomen waren gevallen dansten dwarrelend in de lucht richting hun einde, want ze verdwenen in die buis.
Eén van de mannen blies met die buis blaadjes de straat op. Er lag inmiddels een hele bult in lange rijen over de straat. “Ja, je hebt gelijk, Noxy!”miauwde ik tegen haar, “Het zijn die blaadjesdingen”.
Dat je weet wat het is, maakt het wat minder eng, dat is wel zo, vind ik. Noxy vindt dat niet. Het geluid van de blaasbuizen stopte af en toe. Dan konden we weer even bijkomen. Na een tijdje waren de mannen met de buizen bij een andere flet, een stuk verderop.
Noxy kwam voorzichtig tevoorschijn en liep een rondje door de kamer en stopte bij onze brokjes. Ze wilde net een hap nemen, toen er ineens een ander hard geluid was. “Oh nee… ook dat ding nog! Ik ben er helemaal klaar mee!” mopperde vrouwtje vanuit de slaapkamer en ze kwam boos de woonkamer in gestampt.

Nou, wij waren er ook helemaal klaar mee want wat een herrie zeg, op de vroege ochtend. Niet normaal! Noxy zat alweer in elkaar gedoken in een mandje en ik sprong van de vensterbank, nadat ik had gezien waar dit vreselijke geluid vandaan kwam. Het was een soort auto met een bak erachter en het maakte een hard blazend geluid, zoiets als een stofzuiger. Het duurde best een tijd voordat het weer rustig was in de straat. Toen we ons weer echt durfden te laten zien keken we saame naar buiten.
Alle blaadjes waren weg! Vrouwtje legde uit dat dat autootje al die blaadjes had opgegeten, omdat dan de straten weer mooi schoon zijn. Nou, dat vonden wij maar stom. Waarom laten mensen die blaadjes niet gewoon liggen als ze van de bomen waaien? Het zijn mooie schuilplaatsen voor de wilde buitendieren, die kunnen zich lekker in die bladerhoopjes verstoppen en zo warm blijven als het kouder wordt.

Waarom willen mensen altijd alles schoon en strak hebben? Ze begrijpen niks meer van de natuur! Ze ruimen liever alles op met brullende en razende apparaten om kwart over zeven ’s ochtends. Onbegrijpelijk.

Noxy

Er is trouwens nog een vreselijk geluid bij ons in de buurt. Knallies! Al een hele poos schrikken we ons helemaal wild van al die knetterende knallies buiten. Het erge is dat ze zo onverwacht komen. Liggen we net lekker te pitten, begint dat geknal weer. Echt, we weten dan niet hoe snel we ons uit de poten moeten maken.
Noxy kruipt dan vaak in haar iglomandje. Dat mandje heeft een dichte achterkant en vrouwtje heeft de opening richting muur gezet. Zo heeft Noxy een heel veilig plekje. Op de laatste dag van het jaar, als er heel veel en heel lang knallies komen, ligt ze daar ook altijd. Ik vlucht altijd naar mijn plekje tussen twee boekenkasten in. Daar voel ik me het veiligst.
Vrouwtje vindt het altijd heel zielig voor ons en is boos op dat stomme geknal buiten. Vooral ook omdat het nog niet mag, het is nog lang geen laatste dag van het jaar! Waar wij wonen knallen ze gewoon het hele jaar door.
Bij voetbalwedstrijden, bij druksdeals, bij feestjes aan de rivier en in de stad, echt… wat vinden mensen eraan, vragen we ons af. En wanneer gaan ze nou eens met ons rekening houden?
Vrouwtje heeft wel verteld dat het dit jaar stil moet zijn op de laatste dag van het jaar, maar daar geloven we niets van. Mensen luisteren namelijk niet, die denken dat ze de baas zijn over alles en doen gewoon waar ze zelf zin in hebben. Vooral voortdurend herrie maken.

Plan

Daarom hebben we nu een plan bedacht. Over een paar weken komt Sinterklaas weer cadeautjes brengen. We hebben ons verlanglijstje al klaar. We vragen hem om noise-kensseling koptelefoons. Niet alleen voor ons, maar ook één voor ons vrouwtje. Dan kunnen we voortaan de herriewereld buiten laten.
Wij leven liever in stilte, want in de stilte woon je in je eigen wereld, waar het veilig en vertrouwd is, die je zelf kunt maken en die alleen jij begrijpt.
Kopjes van Noxy en Nisha

Joep heeft de hele week weggedut

Als je me nou op de kater af zou vragen ‘Joep, wat heb je deze week allemaal beleefd?’ dan moet ik eerlijk mauwen… helemaal niks. Maar een blog van vijfentwintig woorden, daar kan ik natuurlijk niet mee aankomen.
Dus ik zal je mauwen wat ik deze week gedaan heb. En dat zal menig katermans en poezendame die ook wel ‘s buiten komt in deze tijd van het jaar waarschijnlijk bekend in de oren klinken. Want ik heb hele dagen lekker warm binnen liggen dutten.

Personeel

Natuurlijk heb ik ook gegeten, gedronken, gespeeld en geknuffeld. Dat hoort er nou eenmaal bij als je personeel hebt, dan moet je soms wat moeite doen om saame de dag door te komen zonder dat het personeel de tijd heeft om zich te gaan vervelen.
Want wanneer personeel loze momenten heeft, kunnen ze misschien ineens met alle meubels of andere spullen in huis gaan schuiven totdat niets meer op de vertrouwde plek staat. Of ze trekken zich terug in hun eigen wereld met dopjes in hun oren, zodat ze niks meer horen als je tegen ze staat te mauwen dat je naar buiten wilt omdat het tijd is voor je plantsoenendienst. Of ze liggen op de bank of op bed met een stapel papier voor zich. En dan kun je kopjes geven zoveel als je wilt, of boven op die stapel papier gaan liggen omdat je wilt laten weten dat je er ook nog bent, maar ze zijn dan even niet bezig om saame iets te doen. Dus heb ik de afgelopen week af en toe ook maar wat voor mezelf gedaan. Dutten.

Nou wil het geval dat m’n personeel maandag met een nieuw kleed voor over het grote bed thuis kwam. Eigenlijk is het een hele grote extra deken, omdat ze het nog te vroeg vinden om het winterdekbed uit de kast te halen, maar het wel alweer een stukje frisser is geworden ‘s nachts.
M’n personeel heeft namelijk maar één soort voering in hun kale velletje, en die is zomer en winter net zo dik. Dus terwijl mijn jas steeds dikker werd toen de zomer voorbij was en de kou ‘s nachts kwam, moeten zij extra vacht om zich heen hebben om warm te blijven.
Nou ja, dat vind ik niet erg, want nadat het dekenkleed gewassen en gedroogd was heb ik het gelijk uitgetest en ik moet mauwen, ‘t is lekker zacht en warm. Dus een prima plek om na m’n nachtdienst m’n kouwe poten in op te warmen.

Dutten

Al blijft m’n mand tegen het warme ribbelding in de woonkamer ook nog steeds een favoriet plekje, zeker nu de kachel weer aan staat ‘s avonds. Het is een lekker rustig hoekje, boven m’n oude stoffen mand waar nu m’n vriendje Rat uit Zweden een plekje heeft gevonden. We kunnen uren lang samen zo liggen dutten.
En ik lig ook nog heel graag boven in m’n mand in de kaktuskrabpaal voor het raam, want als ik dan even wakker wordt, dan kan ik gelijk even tsjekken of alles buiten in m’n tuin, op ‘t achterpad of in het weiland nog steeds okee is voordat ik weer verder ga dutten.
Eigenlijk is elk plekje in huis heerlijk nu de ribbeldingen weer warm zijn. Want ik weet het heul zeker, dat de zomer toch echt voorbij is. Ik ga ook niet meer na m’n diner gelijk weer naar buiten, want als de zon weg is gaat de kraag van m’n winterjas gelijk op zodra ik m’n neus buiten de deur steek. Brrr.

Dus ben ik de afgelopen week lekker ‘s avonds binnen gebleven, heb tussen m’n personeel in op het grote bed gelegen wanneer zij gingen slapen, en ik ging pas naar buiten wanneer een van de twee ‘s nachts wakker werd om even op hun eigen bak te gaan. Dat was voor mij vroeg genoeg om naar buiten te gaan voor straatcontrole, en vaak was ik dan zelfs nog de eerste van alle buurtkatten die aan ‘t werk ging.
Want nu het kouderder is, is het ook weer rustigerder op straat, dus kan ik op tijd weer naar huis om op te warmen. Tenminste, als m’n personeel zich niet verslaapt, want van de week moest ik op een ochtend echt heel hard mauwen bij de voordeur om m’n personeel wakker te maken. Nou had ik ze eerder die nacht flink uit hun slaap gehouden met zoomies door het hele huis, dus eigenlijk was het ook wel een heel klein beetje m’n eigen schuld dat m’n ontbijt een keer later dan gebruikelijk geserveerd werd.

O, en over ontbijt gemauwd… Ik heb de avond voor gisteren stiekem een paar slokjes gedronken uit de nieuwe bak met de straaltjes die naast m’n etensbak staat, omdat m’n oude drinkbakje nu aan de andere kant van de woonkamer staat en ik geen zin had om daar helemaal naar toe te lopen. En heel eerlijk, ik snap alle drukte om die nieuwe bak niet zo goed. Het water dat er in zit is nat, en het smaakt naar water.
Dus tot zover niks bijzonders.
Okee, ik ben nog niet zo ver dat ik van de straaltjes drink, want dat vind ik nog een beetje raar omdat ik niet gewend ben aan water dat beweegt. Misschien probeer ik dat de komende week ook nog wel een keertje. Als ik zeker weet dat Junior niet in de buurt is om er een foto van te maken.

Stevige poot en zachte kopjes,
Joep

Mila over het koude en het warme

Lieve allemaal, vandaag gaan mijn woordjes ofer koud en warm. Ik ben van het warme want ik hou van de zon. Het liefst lig ik de hele dag in de zon.

De zomer vind ik daarom ook het fijnst omdat de zon er dan altijd is. Nu is het herfst en is de zon anders. Hij straalt niet meer zo heel hard zoals in de zomer. Maar elke straal vind ik gezellig.

Tweede vacht

Zelf vind ik het heel gezellig als er meer is. Toen Bram een ster werd vond ik dat heel moeilijk maar gelukkig was er Toby woef waar ik tegen aan kon kruipen. Zo zie je maar weer dat iedereen anders is en dat is allemaal zo heel erg goed. Anders kunnen we niet van elkaar leren. Ik wil het liefst zo heel erg kriebelen en dan de hele dag door. Dat vind ik het aller aller fijnst (hap).

En zeker als het koud is buiten dan vind ik het heel fijn als ik een tweede vacht heb waar ik tegenaan kan kruipen. Toby’s vacht is lekker lang en zacht en ook nog eens zo heel erg warm. Ooma’s vacht is meestal ook warm. Ze gebruikt de wol van een schaapje omdat ze zelf meestal zo heel erg koud heeft. Mijn manspersoon gebruikt de sinteetiese schaap en dat heet poliejester. Het is nepschaap maar ook heel erg warm. En mijn vrouw heeft ook een warme vacht. Zij heeft katoen van de plant en echte schaap.

Ferwarming

Als er geen vachtjes zijn dan ga ik op Ooma’s bed. Daar heb ik tussen twee kussens in een nepschaapje van mijn vrouw gekregen. Het is zo heel erg super zacht en lekker warm. Het is mijn holletje waar ik helemaal in weg kan kruipen. Als het buiten warm is dan lig ik het liefste zo heel erg in de zonnestraal buiten omdat ik dat zo heel fijn vind. Mijn motortje gaat dan extra draaien.

Maar als het koud is buiten dan is de zonnestraal op mijn vachtje op bed het allerfijnst. Nu is het al een tijdje kouder buiten wegens dat het zo heel erg herfst is en dat betekent dat de ferwarming ook aan gaat. Dat vind ik ook lekker. De ferwarming is onder de fensterbank en dat is zo heel erg handig want nou kan ik op de fensterbank zitten en warm worden als ik geen zin heb in een vachtje. Want dat heb ik soms ook. Soms hoef ik niet perse een vachtje.

Ooma weet dat ik graag op de fensterbank zit dus heeft ze haar bloemetjes uit elkaar gezet zodat ik er ook kan zitten. Misschien klinkt dit zo heel erg raar maar ik vind het fijn als mijn achterpootjes en voorpootjes als eerste warm worden. Ik ga zo netjes mogelijk proberen te zitten zodat alles warm wordt door de fernsterbank.

Zo kan ik uren blijven zitten tot ik helemaal warm ben. Soms ga ik in Toby’s mandje liggen want die staat bij de ferwarming en dat bedje is dan zo helemaal voor ferwarmt. Daar kan ik ook heerlijk genieten van de ferwarming.

Klik

Soms als ik op de ferwarming aan het ferwarmen ben zit ik zo heel diep in mij gedachte of droome en dan komt er inees een ‘Mila’ stem en een klik van de telefoon. Het is mij Ooma die dan een foto maakt als ik helemaal zen ben. Ik kan dan soms zo heel boos kijken op de foto maar zo foel ik me helemaal niet. Ik denk dat de foto dan gewoon niet goed gelukt is. Mijn ooma vind hem mooi maar ik niet. Ik was in mij gedachte bij mij Keverkuikentje en de picknick die we altijd doen. Nou is het een binnen picknik omdat het zo heel koud is buiten en telkens regent.

Ik zal mijn vrouw alle bloemen van de fensterbank af laten halen zodat we met z’n allen op mij fensterbank kunnen zitten opwarmen. Dat is zo heel fijn voordat we lekker gaan smikkelen. Er zijn twee fensterbanken, eentje voor en eentje achter.

Ik zit voor omdat ik daar zo heel goed de beestjes kan zien en ook wie er allemaal aan de deur komt voor op de fensterbank zodat ik ooma de deur open kan laten maken. Ik denk dat dat een super goed idee is want dan kunnen wij gewoon lekker blijfe zitte waar het warm is.

Ik wens jullie heel veel warmte en kopjes toe.

Pootgetekend, Mienister van Zachte Zaake,

Milamuis