Joep is er (bijna) helemaal klaar voor

Nog een paar uurtjes, en dan barst het Derde Grote Weiland Feest weer los. Na een hele week hard werken om de koelingen bij Muisbezorgd weer gevuld te krijgen, wordt het vandaag en morgen een wiekent om saame te genieten.

Van het weerzien van oude vrienden en het verwelkomen van nieuwe, van de muziek (met dank aan Muissie), de omgeving, de hapjes, drankjes tot aan alle andere lekkernijen die uit alle delen van het land door de bezoekers worden meegenomen om saame te deele.
De wokkelglijbaan staat al sinds gisteren te glimmen in de ochtendzon, de diverse tenten zijn ingericht en staan open om de eerste feestneuzen te ontvangen. De kraampjes staan klaar, net zoals de koelcontainers van Muisbezorgd die net aangesloten zijn om alle gemarineerde lekkernijen krakend vers te houden tot de barbeknoeis straks op de juiste temperatuur zijn.
En ik hoorde van m’n personeel dat de eerste gasten vanmorgen vroeg al vertrokken zijn, dus die verwacht ik tegen een uurtje of twaaluf aan de poort voor het Derde Grote Weiland Feest.

Muis

Begin deze week zag het er nog wat somber uit, toen Japie van Muisbezorgd mauwde dat er geen muis te vinden was. Zelf had ik die ervaring niet, want de vangst van de Pittige Pindakaasmuizen uit m’n eigen weiland was groot genoeg om m’n hele koelkast en vriezer te vullen. Waarschijnlijk had dat te maken met de ruim drie en twintig honderd potten pindakaas met stukjes noot die ik de afgelopen maanden om de dag vers het weiland in rolde, waardoor de muizen deze week ook niet zo hard meer konden rennen.

Maar, buiten de grote steden was er gelukkig ook nog genoeg muis te vinden. Zelf ben ik een nachtje met mijn katlega’s van Muisbezorgd langs de kust en in de duinen op jacht geweest, en de nacht erna naar mijn favoriete plekje tussen de hunebedden en op de hei in het mooie Drenthe. Want daar komen naar mijn mening toch écht de sappigste, smaakvolste en knapperigste muizen vandaan.

Nog net op de valreep heeft m’n personeel een feestboekpagina voor het Grote Weiland Feest aangemaakt, en ik geloof dat ‘ie werkt. Daar mauwde ik al weken om, want dan blijft alles wat met het feest te maken heeft lekker overzichtelijk op één plek. Die pagina is deze week al heel potig geweest om af te spreken wie waar kwam helpen om de koelwagens van Muisbezorgd gevuld te krijgen, maar ook om af te spreken wie met wie vandaag mee rijdt naar het feest. En straks kunnen daar ook alle belevenissen en foto’s met elkaar gedeeld worden. Volg gewoon ‘Joep’s Grote Weiland Feest’ op Feesboek, dan hoef je niks te missen.
Zelf heb ik als organisator dit weekend waarschijnlijk weinig tijd om plaatjes te maken, dus ik hoop maar dat anderen een paar mooie bijdragen aan de pagina willen leveren.

Enne, nog even over die wokkelglijbaan gemauwd… Die heb ik gisteravond zelf al even uitgeprobeerd en zowel de baan naar de sloot als de baan naar het weiland glijden prima. Dit jaar is de stellage zelfs nog hogerderder dan de voorgaande jaren, en voor wie nog niet echt naar beneden durft te glijden is het uitzicht over het feestterrein vanaf het platform boven nog mooierder dan ooit, zeker in de schemering wanneer alle lichtjes op het terrein aan gaan. Echt een aanrader!

Dropping

En ik wil alvast verklappen dat zodra het vanavond donker wordt, er een grote kans is dat er weer een dropping met muizenjacht gaat plaatsvinden. Hopelijk kan Tante Luna Poes de werkzaamheden op haar erf onderbreken om de dropping te leiden, want als schrijfster van de cursus ‘Hoe vang ik een Weilandmuis’ twee jaar terug kan zij de muizenvangers in spé in korte tijd de fijne kneepjes van de jacht als geen ander haarfijn uit elkaar leggen.

Maar terwijl Junior nu nog druk aan het intikken is wat ik allemaal mauw, zit ik er toch hard over te denken om nog een uurtje ofzo te gaan dutten voordat het feest losbarst. Want het gaat een heel gezellig lang wiekent worden, waar ik al weken naar uitkijk. Maar ik weet ook dat er dan van slapen niet zo heel veel terecht zal komen omdat er heel wat bij te mauwen en te blaffen is met elkaar onder het genot van een hapje en een slobbertje. Er zijn herinneringen op te halen en plannen voor de toekomst te maken, maar vooral in het hier en nu saame te genieten van elkaars gezelschap.
Dus voor iedereen die al onderweg is of nog moet vertrekken, reis voorzichtig en ik zie jullie later. En voor iedereen die om wat voor reden dan ook vandaag niet naar het feest kan komen, maak er een prachtig mooi wiekent van, waar je ook bent en wat je ook gaat doen.

Stevige poot en zachte kopjes,
Joep

Opeens wist ik het de slaapkamer is stom

Elke afond als mijn vrouw naar bed wil, dan ga ik op mijn dekenbed trappelen. Met mijn voorpoote ga ik er diep in en dan duw ik ze helemaal weg en dan weer terug, soms loop ik er ook bij zo werk ik dan met mijn poote dat is omdat ik weet zo krijg ik fijne gefoelens in mijn lighaam en in mijn kop en die heb ik dan ook nodig weeges ik wil niet dat ze naar de slaapkamer gaat.

“Ollie, je kunt ook komen hoor,” zegt ze dan. Ja dat kan. Ik kan traplopen. Soms ga ik eefe kijken door het raam dat is op de oferloop boven. Daar heb ik ook een matje liggen, en ik zie dan achterkanten van huizen dat is eefe wat anders dan de straat.
Maar ik wil niet.
Ik bedoel wel in dat raam, dat is leuk. Pas heb ik daar mijn eete gegeten, beneden wilde ik niet nou ik ofer de trap naar boven en ik wist ze komt het eete brengen en dat was ook zo, en tussen de happen door keek ik naar buiten, dat was gezellig.
Dus naar boofe, dat kan gewoon.
“Kom je mee naar de slaapkamer?” vraagt ze dan en ze loopt door en gaat op het bed liggen en ze roept en zegt fan je kunt erbij en je hebt hier een eigen kussen en dat is allemaal zo maar ik heb geen zin.
Weeges ik find de slaapkamer stom.
Ik wil niet alleen zijn maar ik wil niet naar de slaapkamer.

Froeger niet. Toen ik hier pas was, toen had ik daar mijn feiligheid. Onder het bed en in de kast had ik matjes en kussens. Daar was het ook donker dus ik kon zo wennen.
En lang erna rende ik soms de slaapkamer in, sprong op het bed foro eefe saame en daarna weer terug.
Maar nou, nee.
Ik weet dus niet hoe zoiets kan. Een ferandering in je eigen huis. De slaapkamer is gewoon hetzelfde. En hoe kan het nou dat ik opeens een andere meening heb?

De keuken find ik nou het allerfijnste. Die is klein en ik heb er knuffels en elke afond krijg ik daar een paar ekstra brokjes en dan gebeurt er ferders niks dus dat is goed.
Eigenlijk heb ik liefer dat mijn vrouw in de keuken gaat slapen maar ze zei fan Ollie dat doe ik niet. Dus nou weet ik het eefe niet hoe moet dit ferder.

Jajim en Frou Frou over een snack-schema

Miauw lieve lezers, we zitten zo hard na te denken dat het draaien van de radartjes in onze koppies zelfs voor het mensen oor te horen zijn. Sinds een maand heeft Frou Frou iets nieuws waar we nog niet over gemiauwd hebben. Zullen we daar maar mee beginnen?

Vreemd

Frou Frou: “Stipt om 5:45 wordt onze mensenbroer wakker, inmiddels, na een maand wennen, weet ik hoe laat het is; tijd voor de ochtendknuffels, even later gevolgd door wat lekkers. Vanuit mijn mandje lag ik al ein-de-loos lang te wachten tot mensenbroer wakker was natuurlijk. Knuffels kan je niet vaak genoeg krijgen vind ik, dat weet toch iedereen? Na met mijn wasbeurt kunsten zijn out-of-bedlook wat gefatsoeneerd te hebben, kregen Jajim en ik een lekker hapje. Sinds een maand krijgen we vaste prik rond 7 uur hele lekkere mousse en het heeft een reden. Maar die reden maakt me inmiddels helemaal niet meer uit omdat de ochtenden zo gezellig zijn. Met al die extra aandacht, het borstelen en het uitgebreid tafelen.

Ooit in een blog furtelde ik jullie tussen bek en snorharen door dat ik astma heb. Weten jullie nog? Dat hele furhaal over een bezoek aan de blauwjas bespaar ik jullie want dat was stom, maar wat niét stom is, is dat ik nu twee keer purr dag iets heel lekkers krijg. Het is vreemd, maar smakelijk. Elke ochtend krijg ik een supplement, en daarvoor moet je eerst een laagje in je maagje. Laat dat ideale laagje nou net mousse zijn, mijn furrvoriet. Eerst was het even wennen hoor, maar mijn inwendige klok is er nu aan gewend en ik weet purrrcies wanneer het tijd is voor mijn snack. Ik kom er nu zelf om vragen als het me te lang duurt. En nog mooier; in de avond is mijn snack nog groter want daar gaat een poedertje in dat goed is voor mijn longen. Naast dat het zo lekker en ook een gezellig moment van Saame is, voel ik mij ook nog lekkerder sinds ons snack-schema.”

Gezellig

Frou Frou: “Nou ben ik nooit een grote eter geweest, komt omdat ik ook maar klein van stuk ben. Dus hoe maken we het dan gezellig met zo’n furplichte snack? Nou, onze mensenbroer die komt dan bij me zitten en doet de liquid snack met het spul erin op zijn hand. Ik moet toch elke keer even ruiken maar na dat eerste likje smaakt het naar meer. Soms neem ik even pauze hoor, tussendoor. Voor een knuffel, of gewoon om even rond te kijken. En dan zegt onze mensenbroer ‘goed zo, dapper meisje’ en zulke dingen, want alles moet op vindt hij. Telkens als ‘ie dat zegt denk ik; oh ja, de liquid snack, en dan snack ik enthousiast verder. Het allerleukste vind ik nog dat ik van zijn hand mag eten, dat is intiem en voelt extra Saame. Als we klaar zijn ga ik uitgebreid mijn snorharen poetsen en voel ik me tevreden. Dat is allemaal heel poesitief. Maar hoe zit dat dan voor Jajim? Die hoeft namelijk geen spul, maar mijn zus wil natuurlijk ook wat. Dat kan ze zelf het beste furtellen.”

Meedoen

Jajim: “Iedereen begrijpt wel dat ik niet achter kan blijven, Saame is immers alles gezelliger hebben we hier op de site geleerd. Ook al hoef ik geen supplement of medicijn en moet ik volgens de tweevoeter een beetje op mijn figuur letten, mag ik best een snackie hier en daar. Die krijgt mijn zusje toch ook? Nou had onze mensenbroer tijdens die ene hittegolf bedacht dat melk speciaal voor katten wel wat voor mij zou zijn. Stiekem mixt hij het met water voor mijn gezond, dat weet ik heus wel hoor. Toch gaat het er purrrima in en geniet ik van elke slok. Dankzij ons mieuwe, vaste snack-schema kán mensenbroer niet eens meer furgeten hoe laat het is, daar helpen wij hem wel aan herinneren.

Gemiauwd over snacks, moeten we ook even aan het Derde Grote Weiland Feest denken. Muizen komen niet op ons balkon, maar ze schijnen nu overal schaars te zijn. Er wordt al druk furgadert, wie doet wat en hoe lossen we dit op. Over muizen hebben wij eerlijk gemiauwd weinig furstand, maar het Bromvlieg Vangvak hebben we goed onder de poot, en hebben het speciaal voor het Derde Grote Weiland Feest uitgebreid naar een breder assortiment, we zijn namelijk aan het oefenen met andere soorten en smaken. De laatste tijd, ondanks ons horgordijn, komen we regelmatig nieuwe furriendjes tegen. Vorige week miauwden we nog over een groene springende vriend, en een paar donkers geleden kwam er weer een andere variant binnen kruipen. Op beestboek kwam een furriend op het idee om er ofurheerlijke saus van te maken, of misschien als bijgerecht voor de gezonde afwisseling tussen de vette muizen door? Wat denken jullie? Ze moeten zich toch ergens furschuilen, dat kan bijna niet anders. Wij geloven dat we er met zijn allen Saame wel uit komen en ervoor zorgen dat alles op zijn pootjes terecht komt. We kijken er nu al naar uit.”

Zachte kopjes,
Jajim en Frou Frou

🐾 Bliksem weet iets over selfies

Hallo lieve katermannen en kattenpoezen,
Ik ga jullie wat vertellen over selfies. De selfie van Ollie kwam voorbij op Facebook en dan ben ik natuurlijk een katerman met een missie.
Op de tafel lag het glimmende, rechthoekige ding van mijn manmens onbeheerd. Ik wist precies wat dat betekende: tijd voor een fotoshoot. Met een gerichte sprong landde ik op het scherm. Klik. De selfie was een feit. Helaas bestond de foto voornamelijk uit een extreem ingezoomd neusgat en een wazige snorhaar.
Ik was echter vastberaden om de perfecte Insta-Kat te worden. Elke keer als het manmens even niet keek sloeg ik toe. Ik nam een duckface, wat mislukte omdat ik geen eend ben maar een kat, de stoere blik selfie, en de kijk mij eens lief slapen selfie. En zo bleef ik maar selfies nemen. En mijn manmens snapte er niks van dat zijn batterij steeds leeg was en dat zijn telefoon vol stond met harige kunstwerken.

Masterclass

Ik vond dat mijn vriendjes en vriendinnetjes uit de buurt en op Facebook ook wel selfies konden gebruiken. Dus hier is mijn masterclass selfies maken vanaf mijn schutting gepresenteerd.
1. Let goed op je “pose” want dit is belangrijk. Dus niet je telefoon bedienen met je staart. Want dan sta je er vreemd op.
2. Wees geduldig. Doe niet zoals Roover door er heel hard bovenop te springen. Want dan kan het gebeuren dat je WhatsApp activeert. Roover stuurde een bericht naar mijn manmens met de tekst: rvrvrvrvrvrvrvrvrvrvr.
3. Ga niet op de telefoon liggen. Je kan zomaar in slaap vallen. En dan heb je een serie van honderd pikzwarte foto’s van je buikharen.
4. Ga niet likken aan de telefoon. Want dan wordt het een kwijlerige bedoeling. En dat vind niemand leuk.
Maar wat is dan de beste manier? Dat ga ik jullie uitleggen met basisregels. Ik sprong opnieuw op de schutting en hield met luid gemiauw een vurige toespraak:
1. De poottechniek. Gebruik nooit je hele lichaam. Een zachte aanraking van je voetkussentje is voldoende om de knop aan te raken.
2. De belichting. Ga altijd in het zonnetje liggen. Dan glimt je vacht mooi. En kijk niet in de flitser. Want dan krijg je enge laser-ogen op de foto.
3. De compositie. Zorg dat je voerbak leeg is op de achtergrond. Dat werkt sympathie op bij de volgers. En hopelijk extra snoepjes.
Nu kunnen mijn Facebook vriendjes en vriendinnetjes gaan oefenen. Net als Roover. Na uren zwoegen was daar voor hem het succesmoment. Roover deed een stap naar voren, nam de slaaphouding aan en hief zijn poot op en ….KLIK.

Foto

Mijn manmens vond die avond een perfect scherpe foto van Roover op zijn telefoon. Met mij op een andere foto uitgebeeld als de ultieme influencer. Mijn manmens gebruikt die foto nu als achtergrond op zijn telefoon. Al snapt hij nog steeds niet hoe ik de filter “vintage glow” heb toegepast.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekkere snacks en veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem

Minnie had (ook) schilders

Hoi Miauw daar ben ik weer op Minnie dinsdag. Jullie favoriete om de week blog poes. En waar zal ik het deze keer eens over gaan mauwen? Nou sowieso oofer iets waar Ollie ook mee te maken had.

Schilders

Hier waren namelijk ook schilders en freemde mannen rond het huis. Dat was de forige dinsdag ook al en dat was tot de dag met de vrij erin. Dat ze bij ons bezig waaren. En bij de huizen aan de ooferkant. Alle ramen onder gingen ze doen. En alle ramen boofe. En de foordeur.
Ook gingen ze steeds aanbellen omdat ze eigenlijk wouden dat de ramen openstonden. Dus ik steeds maar mauwen dat Frau brokjes furrdienen was en dat ik met mijn pootje geen sleutel vast kan houden om open te doen. Maar de werkmannen verstonden geen kats of deden hun best niet. Geen idee wat dat was maar na een paar keer mauwen hield ik er maar mee op.
Zat daar later ook nog met een ander katje op straat mee oofer te mauwen die hetzelfde probleem bij zijn huis had. Dus samen beslooten we maar dat we gewoon maar moesten afwachten tot alles klaar zou zijn.
Frau fond het ook stom dat ze zomaar aanbelde ooferdag en niet eerst een briefje in de bus deeden. Of bellen of appen. Want nou ben ik wel de hele dag thuis maar zij niet. En andere mensen in de straat ook niet.
Die groote ijzeren dingen waar ze op heen en weer liepen nou die bleefe wat mij betreft toch ietsje te lang staan hier hoor. En toen het hier verwijderd was gingen ze het aan de overkant bouwen. Miauw zucht. Er leek foor mijn gefoel wel geen einde aan te komen.
Maar nou zijn ze dan toch eindelijk klaar en zijn alle dingen furrdwenen. De straat is nu weer rustig. Want tsja als die mannen op die dingen kunnen lopen om boven te komen dan kunnen freemde katjes dat ook. En dat gebeurde dus ook. Gelukkig kan ik heel hard mauwen en een beetje grommen dus die furrdwenen dan meestal snel weer.

Katje

Het enige foordeel eraan was dat ik mensenopa erdoor een keertje ekstra heb gezien. Want ze moesten achter dus ook schilderen de schildermannen maar Frau fond het niet feilig voor het huis en foor mij om dan de poort open te laten. En dus was mensenopa hier eefe gekomen. Dus toen konden we lekker samen spelen en knuffelen. Dat was wel leuk.
Gister was er ook weer iets hoor haha. Ik hoor Frau ineens roepen Min wat doe je buiten!!! Ik zat gewoon binnen onderaan de trap dus dacht echt nou die ziet ze vliegen miauw. Dus ik dribbel de trap op naar boven. Blijkt er dus een katje buiten op straat te lopen die sprekend op mij lijkt. Een copycat dus haha. Vraagt Frau aan mij of dat familie van mij is. Dus ik schud met mijn kopje en kijk haar aan. Alle mensen zijn toch ook geen familie van jou? Deze kat heeft gewoon toevallig hetzelfde fachtje als ik. Frau keek mij aan en moest toen ook wel een beetje lachen om haarzelf en ze gaf toe dat ik daar wel gelijk ik in had.

Pootbal

Als ik dit mauw is fanaafond de finale van het weereld kampiejoen schap voetballen. Ikke als pootbal fan ga dat zeker eefe kijken en geloof dat Frau dat ook wel wil. Hoorde haar er ook oofer dat die stoffen poppen die zichzelf de Muppets noemen ook mee gingen doen. Daar moest ik wel wat om miauw lachen. Die gaan toch niet voetballen? Nee die gaan optreden op een podium midden op het gras. Nou ik ben benieuwd.
Nou dit was het weer voor deze keer. Blijfen jullie allemaal nog steeds meetetteren foor Freede? Miauw ikke wel hoor
Pootje van Minnie.